> > napisz w ogłoszeniu konkretną kwotę zarobków, i dość wysoką, od razu
> > znajdziesz!
>
> Napisałem w ogłoszeniu wszystko co potrzeba i oto jedna z odpowiedzi:
>
> "Witam, na czym mialaby dokladniej polegac praca? Czy firma zapewnia
> samochod?jakie sa płace?
> POzdrawiam."
>
> nawet nie wiem czy to bezrobotny czy bezrobotna.
> i teraz się już nie dziwie, że mamy drugą Japonię u nas. rewelacja .
> pzdr.



Nie wiesz również czy pracujący czy pracujaca. Chodzi o to, że wolisz do
pracy nająć osobę bezrobotną czy chcesz kogoś podkupić z innej pracy? Pytam,
bo u pracodawców przyjął się dziwny nawyk płacenia w zależności od statusu:

- jak bezrobotny to mozna płacić mniej, bo niech się glupek cieszy że ma
pracę a nie je trawy z głodu albo evergreen - "na Twoje miejsce są tysiące
innych"

- jak pracujacy to "nie stać nas na wyższe pensje bo sa wysokie koszty
pracy" albo "teraz nie mozna płacić więcej ale za jakis czas to tak"; zwykle
firma nie dożywa do tego "za jakis czas" albo zmienia się zarząd/właściciel
albo przełozony i delikwent słyszy "ktoś ci cos obiecywał?" hyhy

Oczywiście w zależności od wykształcenia jes tak:
- jak delikwent ma zawodowe wykształcenie to usłyszy "z tym wykształceniem
to niech się cieszy że w ogóle coś dostanie" bo inni płacą jeszcze mniej a
tym z wykszt. zawodowym to daję prace i ratuje od zarcia trawy z głodu
- jak ma średnie to płaci sie mu mało bo nie ma wyższego
- jak ma wyższe płaci sie mało bo "na więcej nas nie stać" no i evergreen
"sa tysiące na Twoje miejsce" ktore pasuje w kazdym czasie,. miejscu i
sytuacji.

Często też można usłyszeć "u nas można zarobić w zależności od umiejętności
i od tego co pracownik jest w stanie z siebie dać". Jak nie jest w stanie z
siebie dać bo ma mało doświadczenia to oczywiście oferowana jest praca na
czarno, bo "som wysokie koszty pracy" i "nie płacimy dużo osobom bez
doświadczenia". Jak ktoś ma doświadczenie to na ogół pada stwierdzenie że
"pańskie doświadczenie nie jest nam potrzebne wiec płacimy tak jakby
pan/pani go nie miał/miała" czyli mało. Jak już ktoś ma pożądane
doświadczenie i umiejętności i nie ma wyjscia wtedy okazuje się że jest za
drogi, za stary, gnoi się go bo "źle wysłał fax" i "cokolwiek nie zrobi jest
do d...py" albo następuje syndrom starego mebla czyli tylko zawadza i nie
wiadomo po co jest skoro wszystko się samo kręci a tak w ogóle to "najlepiej
przyjąć kogoś młodego i tańszego na miejsce X bo młodzi to teraz tyle
umieją" [cytat jednej laski z mojej byłej firmy z której chciała aby mnie
wywalono hehehe] albo dorzuca się osiołkowi tyle obowiązków i ciężarów aż
osiołek się rozkracza i wtedy wszystko lezy a wtedy oskarża się do o
nieudolność i tworzy presję aby się zwolnił albo zwolnić go samego bo jest
stary/zmęczony/zurzyty/wypalony itp.

tak jest panie pracodawco?

Teraz wiesz juz pan czemu nie ma porządnych i sensownych pracowników? Albo
zajęci bo to rodzina i kredyty na karku wiec ludzie nie zmieniają pracy z
byle powodu jak kiedyś po to żeby po miesiącu miało się okazać że
"zastanowię się czy pan/pani bedzie nam w ogóle potrzebny/a" i żeby zostać
na lodzie, bezrobotnym i... patrz punkt powyżej. Albo mają w d...
"wykazywanie się" aby "zachwycić swoich szefów" i pracują sobie spokojnie
gdzieś tam albo zagranicą na zasadzie "lepszy wróbel w garści niz gołąb
którego obiecują neolyberałowie".

tak jest?

pzdr pracodawco

Jacek