Użytkownik "Artur Bartnicki" <a...@d...eu.org> napisał w wiadomości
news:m2u0h7v69y.fsf@rzepa.dziupla.eu.org...
>
> "Immona" <c...@...y.t.n.i.j.zpds.com.pl> pisze, co następuje:
>
> A to już zależy, z kim konkretnie się pracuje. Takim bojącym się
> starszych polecałbym praktykę w Niemczech, gdzie do dziś rzadkością są
> niektóre polsko-amerykańskie zwyczaje firmowe (np. bardzo rzadko i
> tylko w ściśle zaprzyjaźnionych zespołach ludzie mówią do siebie po
> imieniu).

W Niemczech jest inna kultura, w ktorej kolezenstwo i zazylosc wyraza sie na
wiele innych sposobow niz "tykanie sie".
Do tego w Niemczech starsze pokolenie dorastalo od mlodosci w warunkach
kapitalizmu (zakladam, ze nie mowisz o Ossis - znasz na pewno
wschodnio-zachodnie napiecia m.in. zwiazane z rynkiem pracy) i maja inne
podejscie do pracy, niz u nas duza czesc starszego pokolenia.

Jest cos jeszcze. Firmy niemieckie i ogolnie europejskie raczej gorzej sobie
radza niz amerykanskie na swiatowym rynku. Przypisywanie tego wylacznie
kulturze byloby uproszczeniem, ale cos w tym jest, zwlaszcza w branzach,
gdzie aspekt kultury firmowej jest bardzo wazny dla wynikow (IT).

>
>> Profesjonalny wizerunek przynosi pieniadze na styku z klientami i
>> kontrahentami [...]
>
> O ile klienci nie są już zmęczeni
> energicznymi-młodzieńczymi-hu-ha-in-your-face osobnikami.
>

Ominales kontekst, poniewaz pisalam wlasnie, ze wlasnie kontakty z klientami
sa miejscem jak najbardziej odpowiednim na konserwatywny typ
"profesjonalizmu", natomiast "profesjonalizm luzacki" sprawdza sie na
zapleczu w branzach tworczych.

I.