Ktoś (tomaso, a któżby!) wyklepał:

> Praca to nie jest miejsce sluzace pracownikowi do udowadniania sobie i innym
> jaki to on jest wazny i godny. Pierdolnac wszystko i nie przyjsc wiecej do
> roboty to oczywiscie najlatwiej, tyle ze wtedy jest sie tym przegranym.

Z tym się mogę zgodzić.

> Looserem, ktory nie wart jest szacunku.

Ale z tym zdecydowanie nie.

> Na szcunek pracodawcy trzeba sobie zapracowac,

Tu znów zgoda, ale prawie. Na szacunek *każdy* musi sobie zapracować.
Także mój pracodawca.

nieraz zaciskajac zeby a nie
> kozaczyc za kazdym razem jak ci cos nie pasuje. Tak moga robic ci ktorzy
> maja jakas pozycje lub sa trudno zastepowalnymi specjalistami a nie kolesie
> od tachania skrzynek z rybami.

Nie wiem, co rozumiesz przez kozaczenie. Nie stawienie się do pracy po
balandze, agresywne reagowanie na każdą uwagę - zgoda. Ale nie
zapominajmy, że nawet ten od tachania skrzynek z rybami ma swoją godność
i jego niskie stanowisko nie jest powodem do traktowania go gorzej niż
innych, wyżywania się na nim, czy poniżania. Czy choćby traktowania
nieuprzejmie. On też powinien mieć prawo powiedzieć co myśli, a nie
tylko obowiązek lizania dupy każdemu kto stoi wyżej w hierarchii firmowej.
--

Pozdrawiam
M.

Gdyż rodzaj ludzki w swej niedoli rozporządza jedną naprawdę skuteczną
bronią [...] Nic nie może się przeciwstawić *napadowi śmiechu* (Mark Twain)