Wojciech Bańcer <p...@p...pl> napisał(a):

> iza napisał(a):
>
> > Po pierwsze znajomy pracownika jest nieznaną mi osobą, a jeśli jest on przez
> > owego pracownika uważany za poleconego i sprawdzonego nie znaczy, że w moim
> > przekonaniu też takowy będzie.
>
> Czyli to oznacza, że tak naprawdę nie ufasz swoim pracownikom i zakładasz,
> że nie zależy im na dobru firmy.
>
> > Wybrałabym osobę najlepszą na to stanowisko, ale żeby tak zrobić musiałabym
> > dać szansę wszystkim i zamieścić ogłoszenie.
>
> Nie dałabyś więc pracy najlepszym, tylko tym, którzy umieją się najlepiej
> zaprezentować. A to nie zawsze oznacza to samo.
Dokładnie, sprzedawanie się nie wychodzi wszystkim najlepiej...
>
> Mam dzikie i smutne wrażenie, że mylicie komunistyczne 'znajomości' z obecnymi
> 'opiniami i rekomendacjami'. Różnica jest taka, że na to drugie trzeba sobie
> zapracować.
Tu też trudno się nie zgodzić. W zasadzie można by mieć pretensje do szefów
którzy przyjmują w ten sposób do budżetówki ale szefowie prywatnych firm mogą
sobie przyjmować kogo chcą i tylko od niego zależy czy podejmie się ryzyka i
zacznie szukać bóg wie kogo rozpętując rekrutację czy przyjmie osobę poleconą.
Poza tym nikt z siebie kretyna nie będzie robił i nie poleci pierwszą leszą
osobę tylko się dwa razy zastanowi nad wyborem takowej.

--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/