> To się wszystko zgadza, jeśli chodzi o fakty - chociaż ja bym na to
> patrzył w inny sposób, ale pewnie dlatego, że jestem kierownikiem, czyli
> tym rozdzielającym.
>
> Zdefiniuj jednak "głębokie poważanie". Bo mogę Cię zapewnić, że praca
> kierownika wcale lekka nie jest.

Nie twierdzę, że wszędzie i zawsze tak jest jak opisywałem, ale skoro sam
miałem styczność, znajomi opowiadali o podobnych sytuacjach w pracy...

Nie zaprzeczam, że kierowanie zespołem ludzi jest łatwe i przyjemne.
Jednak to co sam widziałem w "poważnych korporacjach", nadawało się
momentami do kabaretu.

A propos "głębokiego...";
Nietrudno było zauważyć, że gościu nie miał zielonego pojęcia o kierowniu
oddziałem firmy, który mu powierzono. Zamykał się w swoim gabinecie na całe
godziny ( z logów mogłem wyczytać, że surfował po... xxx, czaty itp). Obroty
firmy spadały na łeb, na szyję...
Zero komunikatywności, umiejętności negocjacji z partnerami handlowymi...
Itd, itp...
Kto go rekomendował? Ano znajomy z centrali, ponoć sąsiad.
I tak to się kręci.
W pierwszym rzędzie zatrudniamy kolegów, a jeśli się nie sprawdzą to być
może, ewentualnie kogoś z zewnątrz.
Nepotyzm to poważny problem w polskich firmach, ale to już wykracza poza
temat.