Użytkownik "Jotte" <t...@w...spam.wypad.polska> napisał w wiadomości
news:i1nftr$9l9$1@news.dialog.net.pl...

> Facet, my się diametralnie różnimy podejściem do kwestii prawa pracy oraz
> oceny zasad stosunku pracy, i nie szkodzi. Ale takiej bzdury to się nie
> spodziewałem u ciebie przeczytać. Qrwa - w tej jego własności (jak to
> nazywasz) pracują _ludzie_ , są jej częścią i tylko dlatego ta jego
> własność istnieje i funkcjonuje.
>
Co w żaden sposób nie zmienia faktu że jest to nadal własność pracodawcy.
Nawej jeżeli jeden z pracowników bardzo lubi "swój" komputer a drugi "swoją"
służbową furę.

> Ale ci ludzie nie są jego własnością! Ty naprawdę jesteś tak wyprany czy
> tylko mnie prowokujesz?
>
A gdzieś napisałem że ludzie są czyjąś własnością ??? I co to ma do rzeczy?
To że ktoś powierzył pracownikom swój własny majątek aby za jego pomocą
wypracowywali zyski które są potem nierówno (i podobno nieprawiedliwie)
dzielone w żaden sposób nie daje pracownikom prawa do władania i decydowania
o losach jakiejkolwiek części tego majątku, choćby to był pjemnik z
długopisami.
Stosunek pracy nie jest małżeństwem w którym strony sobie coś przysięgają
"póki śmierć ich nie rozłączy". Nikt w stosunku pracy nie obiecuje że jego
strony będą pracować i się miłować po wsze czasy i że zawsze będzie dobrze.
Jeżeli pracodawcę najdzie taka fanaberia, że najwyczajnie w świecie znudzi
mu się prowadzenie biznesu, to zwolni ludzi, sprzeda lub roztrwoni majątek
przedsiębiorstwa i jeżeli nie był nikomu nic winny- komukolwiek nic do tego.
Nie ma obowiązku bycia pracodawcą i pewnego dnia można przestać chcieć nim
być. Zwolnienie pracowników ma dwie strony: oni tracą źródło utrzymania i
pracodawca też - traci siłę roboczą, która wypracowywała m.in. jego osobiste
zyski. Jak sam pisałeś pracownicy etatowi są objęci mechanizmami dającymi
swego rodzaju "pewność" sytuacji i przy pełnym zastosowaniu tychże
mechanizmów tj zachowaniu okresów wypowiedzenia, wypłaceniu odpraw itd
osobiście nie widzę żadnego skurwysyństwa w fakcie że jakiemuś księciuniowi
znudzi się pewnego dnia proawdzenie kilku fabryk i postanowi od dnia
następnego zostać rentierem i tylko już odcinac kupony od tego co zrobił
wcześniej.

> Im później tym większe
>> dramaty będą przeżywać pracownicy a wtedy związki i tak będą dbac
>> przede wszystkim o swój własny interes i lwią część załóg poświęcą.
> i do tego prorok...
>
Jak to mówią u nas. "Nie wierzis to łobejrzis" :) Widziałem zamykanie kilku
zakładów w moim mieście w tym kilku kopalń z których każda zatrdniała po
kilka tysięcy ludzi i zaprawdę powiadam Ci że tak się to odbędzie jak
zostało napisane. Przeze mnie. :)


>> Z dużym biznesem miałem do
>> czynienia jako pracownik etatowy.
> Znaczy co? Szef był hojnie przez naturę obdarzony? :))
>
>> Mój biznes jest mały i dobrze mi z
>> tym.
> Istnieją opinie, że nie rozmiar się liczy, a technika.
>
Jotte, proszę Cię. Zaniżasz swój poziom. Jeżeli nie dajesz wiary temu co
piszę, trudno - nie będę się uwiarygadniać podając szczegóły i nazwiska.
Duży biznes różni się od małego tylko skalą. W dużym są duże pieniądze, duże
wpływy i duże bagno. Duży biznes bierze udział w pokazowych akcjach
charytatywnych i tymże udziałem kupuje sobie spokój sumienia utytłanego w
dużym bagnie. Małego biznesu na takie akcje nie stać a gdy ktoś chce pomóc
innym daje im pracę lub drobiazgi na których podarowanie może sobie
pozwolić. A zapieprza się zasadnicoz tak samo.
--
Jackare