Ktoś (Ola, a któżby!) wyklepał:

> Witam,
> Zauważyłam coś ciekawego u moich szefów i chciałam spytać czy ktoś inny ma
> podobne doświadczenia.
>
> Otóż: od roku pracuję w prywatnej szkole językowej. I szefowie (sztuk 3) nie
> chcą płacić za mnie ZUSu.

To rozumiem. Zatrudnianie kogoś jest bardzo drogie, ciesz się, że
W końcu zgodzili się na podpisanie umowy o pracę na
> pół etatu za 400 zł brutto, a nieoficjalnie zarabiałam więcej (określona stawka
> x liczba godzin). Oczywiście za mnie ZUS płacili, ale potrącali z pensji całość
> (część pracodawcy i pracownika).

A to jest chyba niezgodne z prawem.
Ponieważ nie odpowiadaja mi te warunki,
> postanowiłam ich powiadomić o moim zamiarze poszukiwania pracy w skzole
> państwowej. I się zaczęło: dlaczego? po co? itd.

Jeśli pracę chcesz zmienić tylko z powodu ZUS-u, to MZ nie musisz, choć
jeśli spróbujesz prawnie rozwiązać tę sprawę, to chyba i tak będziesz
musiała. A jeśli szukasz pracy dodatkowej, to zastanów się czy dasz
radę. Skoro zarabiasz ponad 400 zl (żeby proceder się opłacał, to musisz
zarabiać sporo więcej), to znaczy, że masz dużo godzin. Na pracę
dodatkową znajdujesz czas, ale czy znajdziesz na cały etat w szkole?
Wynosi on 18godzin tygodniowo nie bez powodu...

>
> I tu moje pytanie: dlaczego szefowie tak niechętnie patrzą na to, ze ktoś ma
> inną pracę? Nawet na kilka godzin? Oczywiście zakładam, że człowiek nie jest
> mniej efektywny w żadnej pracy. Nie rozumiem tego. Czy ktoś się spotkał z
> podobnymi przypadkami?

Nie. Wydaje mi się to bardzo dziwne i jakieś takie... stoliczne. :)

--

Pozdrawiam
M.

Gdyż rodzaj ludzki w swej niedoli rozporządza jedną naprawdę skuteczną
bronią [...] Nic nie może się przeciwstawić *napadowi śmiechu* (Mark Twain)