Oto moja osobista opinia.

Pracuję jako programista od kilku lat, ale bynajmniej nie skończyłem
informatyki, tylko matematykę, a wcześniej dwulatkę informatyczną. Dwulatka
nauczyła mnie tzw. sposobu myślenia jak komputer, a studia myślenia i
wyobraźni, co razem wzięte jest dosyć pożyteczne. Język programowania to
zbiór instrukcji i reguł, których zawsze można się naczyć. Wszelakiego
rodzaju IDE to metodologia klikania i znajomości reguł obsługi. Tego zawsze
można się nauczyć. Według mnie dobry pogramista musi umieć zrozumieć pewne
idee, które później przybierają konkretny byt w postaci motorów i
kompilatorów. Jeżeli się używa jakiegokolwiek narzędzia bez dogłębnego
zrozumienia idei, która stanowiła źródło jego powstania, to chyba wtedy
trzeba dać sobie spokój z programowaniem.
Też jest źle jeżeli z kilku narzędzi wybiera się konkretne, ale później i
tak nie umie się wykorzystać jego specyficznych cech.

Moja opinia jest taka, że nic tak nie poszerza horyzontów myślowych jak
praca z kilkoma dobrymi informatykami w zespole, ewentualnie dobrym szefem z
wyobraźnią i horyzontami i praca w projektach nie trwających dwóch lat tylko
np. pół roku. Jeżeli się kilka lat pracuje jako tzw. informatyk w firmie (u
mnie też tak było), gdzie kontakt ograniczał się do ludzi o znajomości co
najwyżej Worda, a problemy egzystencjonalne u nich ograniczały się do
niemożności zalogowania, to naprawdę można dostać infantylizmy wtórnego. Bo
tam co już zostało dobrze skonfigurowane, to działa bez większych awarii
długie okresy czasu, a eksperymenty i nowe zakupy nie były dobrze widziane.
Z całym szacunkiem dla tych ludzi, bo nie każdy musi lubić komputer, oni
byli dobrzy w innych dziedzinach. Za to obecna praca w ciągu klilku lat
poszerzyła moje horyzonty o 1000%. Urodą pracy w zespole z programistami,
jest to, że oni też podzielają moją pasję i każdy zajmuje się różnymi
dziedzinami. To pozwala na częstą wymianę poglądów, jeden czytał lub słyszał
o tym, drugi o tamtym, ten miał takie doświadczenia, a ten takie itp. Do
tego dochodzą różne konferencje i seminaria (często część z nich do końca
nie wiadomo komu służy i komu były robione). Generalnie konkluzja jest taka,
że gdzie jest częsta wymiana informacji, tam rodzą się idee i postęp.

Ostatecznie:
1. Studia zawsze czegoś uczą i pozwalają nawiązać kontakty
2. Jeżeli ktoś nie czuje tzw. blues'a i programowanie (komputery) nie są
jego pasją, to niech da sobie spokój
3. Wiele tzw. umiejętności jest przeważnie zdobywanych w konkretnych
miejscach pracy, bo to jest związane z charakterystyką tej firmy
4. Programistą się jest też w domu, a nie tylko w pracy ( ciągła nauka )

No i nic więcej nie przychodzi mi do głowy.

Powodzenia
iron