W dniu 25.08.2010 20:42, Jotte pisze:

> Nie zgaduj, to bezcelowe. Jak będziesz grzeczny i ładnie poprosisz, to
> może jeszcze raz napiszę.

Dawno nie zaglądałem...
Ewolucja, nawet w mikroskali, bywa interesująca.
X lat temu na grupy pisał człowiek, bodaj Jacek z imienia, grzeczny,
trochę włażący starszym kolegom w dupę i żebrzący o porady, bo
niedoświadczony w wielu sprawach. Cieszył się jak dziecko, bo koledzy
wyrozumiali byli i takowe porady mu dawali, a i nie czepiali się jego
głupoty i niewiedzy. Nie pomnę, to jakiś pedagog był, historyk,
polonista, czy inny niespełniony nauczyciel. W każdym razie coś z
nauczycielami wspólnego miał i zapewne ma. Gry komputerowe lubił, bo też
się podpytywał, jak biedny rady sobie nie dawał z przejściem na jakiś
level magiczny.
Ogólnie taki miły, pocieszny szczeniaczek był. Jak ktoś w poście jakieś
wulgarne słowo wtrącił, albo chociaż wyjechał z dziecinnym argumentem ad
personam, to ów człowiek wypiskiwał elaboraty pełne oburzenia,
zarzucając brak empatii, chamstwo i podobne duperele.
Minęło parę lat, człowiek ów nabrał nieco doświadczenia, okrzepł i
przeistoczył się w człowieczka. Takiego człowieczka jakich teraz pełno,
pełnego buty, zarozumialstwa, trącającego chamstwem, ze sporo
przerośniętym ego, człowieczka cmokającego z zachwytem nad swoim
intelektem. Sądząc po ilości generowanych postów, prywatne życie owego
człowieczka nie istnieje, istnieje w szczątkowej postaci, lub istnieje
nie w takiej formie, w jakiej sobie wymarzył. Remedium na rodzące się
uciążliwe gniecenie w psychice znalazł w necie, gdzie z lubością
przedkłada mało wyszukane epitety nad rzeczową dyskusję, czy chociażby
rzeczową odpowiedź. Grunt, żeby wyprodukować kolejnego posta, objaw
nadmiernego gadulstwa - typowy dla sfrustrowanych czymś ludzi.
Cóż, ciekawe co przyniosą kolejne lata, albowiem ewolucja, nawet w
mikroskali, bywa interesująca...