JL; <c7odji$kej$1@81.210.16.254> :

> Jednym z cięższych grzechów ujawniających się na grupach jest fanatyczne
> trzymanie się emotikonów. Wystarczy dodać jeden na końcu i dowolna
> treść zmienia naturę.
> Przeczytaj moje poprzednie wypowiedzi a odpowiedź traktuj zgodnie
> z kontekstem. :-)

Widziałem emotikon - odebrałem go tak jak wyglądał - jako Twój nastrój -
wnosząc z tekstu Miałaś pozytywne nastawienie do piszącego, więc
emoticon był rodzajem wsparcia po rozmowie, a nie stwierdzeniem - "piszę
bzdury żebyś przejrzał na oczy". Z mojego punktu widzenia YS mógł być
bezpośrednio zainteresowany pozytywnymi ocenami swojej postawy [a raczej
"opisu" postawy] - w tej sytuacji głaskanie, czy neutralna krytyka mija
się z celem, bo nie wywoła u Niego potrzeby zastanowienia się nad jego
własnym zachowanie/potrzebami [i odnosi się tylko do napisanego tekstu].
Lepiej powiedzieć/napisać coś, co odwróci dyskusję, wyjdzie poza
schemat, który piszący narzucił [zakładam, że pierwszy post wyznaczał w
zamiarze YS granice i temat "dyskusji"] - jeżeli jest takim bohaterem
jak pisze, to jest w stanie bronić swojej pozycji, swojego zdania -
jeżeli nie jest, to albo nauczy zbierać się fakty [przygotowywać się do
obrony], albo zmieni sposób myślenia.

> P.S.
> Jeśli ktoś jeszcze podobnie zinterpretował moją wypowiedź zdradzę, że
> inspirowany
> wskazówką kolegi Krzysztofa, zaproponowałem w tym poście odrobinę
> Machiawellizmu w "białych rękawiczkach". :-))

Tyle, że ten przekaz faktycznie był w duchu Machiawellego [tak się
pisze?] - pokonać przeciwnika, zniszczyć go [w tym wypadku zniszczyć YS]
- chyba nie o to chodzi? ;) Jeżeli przyjmiesz punkt widzenia pt. - Ci co
się ze mną zgadzają są OK! [ale w sumie zależy mi tylko na
potwierdzeniu, że robię dobrze a niuansy w treści mam w d...], Ci co
mnie krytykują są do d... ["jednostronny" odbiór], to zrozumiesz, że
odbiór takiego tekstu powoduje tylko wzocnienie jego postawy - z drugiej
strony, żeby On mógł spuścić z tonu trzeba dać mu jakieś
argumenty/zmusić Go do ich znalezienia - to nie będzie wtedy
"rozwiązywanie" sporu, bo sporu nie ma - spór [w opisanej sytuacji]
istnieje tylko ze względu na istnienie emocji, a nie ze względu na
istnienie argumentów - argumentami emocjonalnego sporu nie rozwiążesz,
możesz go obejść lub zapomnieć o nim.

Z drugiej strony - tekst YS odbieram w pewien sposób jednostronnie,
dlatego, że widzę tam luki, słowa/zdania/zachowania, które słyszałem i
widziałem w jakiś tam sytuacjach itd. - ale inaczej niż jednostronnie
nie da się go odbierać [jeżeli chce się odnieść do tej sytuacji], bo
brak w nim jakichkolwiek konkretów [co już samo w sobie budzi brak
zaufania]. W sumie jestem w stanie zrozumieć sytuację, kiedy faktycznie
jedynym możliwym rozwiązaniem jest odejście z pracy - ale wcześniej
zawsze warto zastanowić się nad powodami, przyjrzeć się jak jasny jest
przekaz itd.

Flyer
--
Szukam roboty - zdolny i chętny, z doświadczeniem w łączeniu wody z
ogniem i wykonywaniu niewykonalnego. ;)