Jackare <j...@B...pl> napisał(a):
> Imho rozwiązanie jest proste:
> 1. Podnieśc normę śrubek ilośći za godziny standardowe (oczywiście bez
> zmiany wynagrodzenia na standardowe 8 godzin). Jeżeli wszyscy się wyrabiają
> bez bólu to znaczy że norma jest ustawiona zbyt nisko.

Odpada. Obecna norma jest dobrana do najtrudniejszego rodzaju śrubek, gdzie
chodzi o to, żeby robiący się nie spieszył i zachował jak najlepszą jakość.
Oczywiście nie wszyscy robią przez cały czas ten akurat rodzaj zadań, ale
jeśli akurat go robią, to chodzi o to, żeby ich nie poganiać.

> Jeśli więc
> posiadanie rezerwy wydajności nie jest dla firmy jakimś krytycznym
> parametrem (a są fimy dla których jest), mozna tą wydajność podnieść
> zmianą normy.

To także - wszystko się kręci tak, że w przypadku łatwiejszych zadań wszyscy
upychają mniejsze zadania w przerwach robienia większych. Jeśli podniesie się
tę normę i wszyscy zaczną odmawiać upychania małych zadań między większymi
(bo większe będą tak zaplanowane, że wypełnią im cały czas), nastąpi
katastrofa.

> 2. Podnieść stawkę za śrubki ponadnormatywne, jednym ruchem mozna wtedy
> załatwic sprawę premii i nadgodzin. Jezeli pracownik wyrobi ponadnormatywna
> ilość w 8 godzinach - ma premię, jeżeli będzie siedziec dłuzej, to do 8
> godzin ma premie a powyżej nadgodziny.

To już się dzieje, jest wyższa stawka od przekroczenia pewnej wartości, ale
wartość od której stawka rośnie =/= norma etatowa. Może należałoby to zrównać?

> Najważniejsze w tym wszystkim jest wg mnie aby wyjść od podniesienia normy
> za standardowe 8 godzin.

Tego właśnie wolałabym uniknąć.

--
JoP

--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/