Moim zdaniem kupowaniu prac (dyplomowych, magisterskich, inżynierskich)
winni są głownie nierzetelni promotorzy.

Na początku lata był w "Polityce" artykuł o wieloetatowości pracowników
naukowych, a w nim wzmianka o tym, że profesor "rekordzista" wypromował w
ciągu roku (na kilku uczelniach) prawie 300 prac (,magisterskich
licencjackich, dyplomowych) - po prostu nie wierzę żeby zdążył je wszystkie
w miarę porządnie przeczytać.

Kiedy (ładnych parę lat temu) pisałem magisterkę, to promotor spotykał się
ze mną co miesiąc - a potem nawet co dwa tygodnie - poświęcając mi
każdorazowo od 0,5 do nawet kilku godzin - po prostu poważnie traktował
swoją pracę, wymuszając takie samo podejście na studentach (nie wyobrażam
sobie, żeby przy takim trybie pracy przeszło wynajmowanie piszącego).

Niestety coraz więcej prowadzących traktuje promowanie studentów - nieważne
czy dziennych czy zaocznych - jako po prosu niezobowiązujący sposób na
uzupełnienie pensum (magisterium to bodajże 20 "godzin przeliczeniowych").
Podobnie do sprawy podchodzą recenzenci (znam przypadek doktora, który
napisał recenzję nawet nie czytając pracy! - renomowana uczelnia, studia
dzienne!!!).

W tej sytuacji przepuszcza się marne prace, często pisane przez
podstawionych ludzi. Do degrengolady dochodzi jeszcze element "humanitarny"
("po co komuś łamać życie odwalając pracę - i tak nie ma przecież ambicji
naukowych") i koteryjnych ("doc X zrąbanie swojego magistranta potraktuje
jako atak na siebie" obydwa cytaty autentyczne) i mamy co mamy.

W całym tym bajzlu najmniej pretensji można mieć do "murzynów" piszących za
innych - o prace ciężko a żyć trzeba. Już sam poziom cen świadczy o tym, że
pisania podejmują się ludzie zdesperowani..

Pozdrawiam

Paweł