> Jeśli macie jakieś doświadczenia lub wiedzę w tym zakresie byłbym bardzo
> wdzięczny za informacje.

Sam mam średnie (technik-elektryk). Bez matury. 10 lat przy produkcji
oprogramowania, w tym ostatnie 3 100% etat programisty. Do zawodu
startowałem 10 lat temu mając w "papierach" napisanego wirusa w assemblerze,
którego kod musiałem pokazać. Tak było 10 lat temu, kiedy szkoły nie uczyły
jeszcze masowo programistów. Teraz jest rochę gorzej, choć prawdziwego
artystę nadal znaleźć trudno. IMHO wszystko zależy od tego, co potrafisz,
czym się możesz pochwalić. Dwa lata temu chciałem zmienić pracę i na 17
wysłanych CV dostałem 3 oferty pracy (oferty pracy, a nie zaproszenia na
rozmowę!), więc wykształcenie kierunkowe nie było mi potrzebne. Ale przydaje
sie na początek. Inna sprawa, że assemblerem bawiłem się już w podstawówce,
na Atari 65XE.

Zarobki ściśle zależą od umiejętności i firmy, więc trudno powiedzieć, ile
byś zarobił. Na moje oko w Krakowie średnia pensja, to jakieś 2500-5000zł na
rękę.

Moje zdanie jest takie, że że duże firmy (np. Motorola) szukają młodych,
zdolnych ludzi z wykształceniem. Najlepiej takich, których mogą sobie sami
doszkolić i "ulepić" pod korporacyjny wzorzec. Indywidualiści nie są mile
widziani, no chyba, że naprawdę mistrzowie. Mniejsze firmy natomiast szukają
samodzielnych, zdolnych developerów, najlepiej z bogatym doświadczeniem, z
choćby minimalną umiejętnością pracy w małej grupie. Jesli masz bogate
doświadczenie, możesz się pochwalić fajnymi projektami, pokazać coś
nietuzinkowego, to nie będziesz miał problemu ze znalezieniem pracy.
Certyfikaty są raczej snobistycznym narzędziem, którego przydatność
nakręcają głównie firmy, które są zainteresowane ich wydawaniem. Jeśli ktoś
nie ma co pokazać, to pokazuje jakiś certyfikat. Jak ktoś już napisał:
możesz mieć certyfikat i nic nie wiedzieć w temacie. I o tym co mądrzejsi
pracodawcy już wiedzą.

Pewnie podpadłem większości czytelników tej grupie, ale jeśli ktoś się ze
mną nie zgadza, to zapraszam do dyskusji.

--
L.