psycholo napisał(a):
>>Gdzie przebiega różnica? Zapewniam Cię, że sprawa aż tak oczywista nie
>>jest, bo i w obrębie świata arabskiego istnieją na tyle duże różnice
>>kulturowe, by można się było spierać o to, czy jest to dyskryminacja czy
>>nie jest.
> Przed chwilą pisałeś, że zapisy antydyskryminacyjne są paranoją w tej
> konkretnej sytuacji, a teraz mówisz, że nie jest to takie oczywiste...
Tak, w sensie: trudno wartościować co dyskryminacją jest a co nie jest.
Przypadki kuriozalne z punktu widzenia naszej kultury, jak ten, gdy
większość kontrahentów po drugiej stronie wyraźnie życzy sobie kontaktów
z mężczyznami, łatwo pozwalają zakwalifikować określone poczynania
przedsiębiorcy jako niedyskryminujace. W pozostałych przypadkach jest
gorzej.

Stąd stwierdzenie autora, iż "przyszły pracodawca określa limit wieku, a
także płeć (...), mimo, iż jest to sprzeczne z zapisami konstytucji o
zakazie dyskryminacji" jest moim zdaniem głupie i pozwala mi
przypuszczać brak obiektywnej, bezzstronnej postawy tegoż autora.


> Rozważanie kwestii dyskryminacji ma właśnie miejsce dopiero wtedy, gdy ktoś
> poczuje się pokrzywdzony.
Ale to nie oznacza, że jeśli nie znajdzie się osoba pokrzywdzona, to
określone zachowanie dyskryminacją nie jest. Podobnie w drugą stronę -
to, iż ktoś się czuje dyskryminowany, nie oznacza, że dyskryminacja
faktycznie zaszła. To powinno regulować właśnie prawo, a zapis w
rodzaju: "nie wolno dyskryminować nikogo ze względu na.... oraz na
....." jest dziurawy jak sito.

> Posypią się pozwy o dyskryminację, np. z powodu nie przyjęcia do pracy.
Miejmy nadzieję, że nie.

> Wiem, że praca rekrutera jest ciężka,
> dobrze byłoby jednak wprowadzić dobre obyczaje tak, by ludzie, którym odmawia
> się przyjęcia do pracy nie czuli się urażeni. Niech kandydat do pracy ma prawo
> powiedzieć - "nie chcę tej pracy, nie przyjmuję propozycji".
Jeżeli informacja zwrotna na temat odmowy przyjęcia do pracy odwołuje
się tylko do faktów - może stanowić cenną naukę dla kandydata. Do tego
potrzebna jest również otwartość kandydata na przyjmowanie każdej
informacji - również negatywnej.
Zwróć uwagę, że w Polsce istnieje wiele stereotypowych przekonań na
temat rekrutacji i rekrutujących. Mam wrażenie, że wielu kandydatów z
lubością stosuje selektywną ślepotę na rzeczowe argumenty - obwiniając
rekruterów za swoje niepowodzenia w rekrutacji, wybierając i pamiętając
przypadki rażąco złych zachowań rekruterów i rzutując je na cały rynek
pracy.

Z drugiej strony - zgadzam się, że poziom zasad i kultury nie jest
najsilniejszą stroną rekrutacji w Polsce.


pozdr.
m.