> niekoniecznie. nie chodzi o slownictow tylko o obycie z jezykiem - plynosc
> wymowy oraz umiejetnosc sluchania. nie bylam w anglii tylko w usa i bardzo
> sobie chwale. tam sie rozgadalam, potem pojechalam na 6 miesiecy na studia do
> danii i przynjamniej nie mialam problemow z porozumiewaniem sie tak jak ludzie
> ktorzy wakacje spedzali w polsce, a za grancie jechali aby sie poopalac.

Owszem, obycie z jezykiem, ale nadal casual. I tylko ustnie.

> la, sf, sb. jesli nie kojarzysz skrotow, sprawdz na mapie kalifornii.

Kojarze bez ogladania mapy.

>>>Zeby od razu wyjasnic - ja nie bylem w pracy za granica (czego zaluje)
> no wlanie, wiec nie zniechecaj innych.

Nie myl osob - to mowil moj przedpisca, a nie ja.

> uczy pokory, motywuje do pracy nad soba i przede wszystkim jest dobra zabawa.

Owszem, uczy pokory - zwlaszcza ze wowczas mialem troche mniej latek i
to mi uswiadomilo ze warto sie uczyc i cos osiagnac, a nie w wieku 17-18
lat zarabiac L 1000 miesiecznie nie majac zycia i perspektyw (pracowalem
m.in. przy sprzataniu). Zabawa - owszem, zwlaszcza jesli wiesz ze jak ci
sie nie uda znalezc pracy to nic sie nie stanie.

> faktycznie porblemem jest natlok naszych rodakow na wyspach. ale ja
> traktowalabym to jako wyzwanie. nie wierze, ze nie mozna znalesc tam pracy,
> chociaz nie twierdze ze jest to banalne.

Owszem, troszke sie trzeba nachodzic i miec stalowe nerwy. I w to
wierzyc, to podstawowa rzecz.

> ale na pewno jest ciekawsze niz praca
> na ksero w pobliskiej firmie.

Szukanie - tak. Praca - ani troche. Tu przynajmniej masz znajomych,
rodzine, osoby ci bliskie. A tam - coz, jak pojedziesz bez nikogo to
bedzie ciezko; jesli z kims - moze sie zdarzyc tak, jak mialem ja z
kolezanka - 2 prace w roznych godzinach, widzielismy sie raz w tygodniu,
pomimo ze mieszkalismy pod jednym dachem. Troche meczy, na dluzsza mete.

pzdr
etylowy