> - osoba ktora bierze nadgodziny ( to znaczy generuje koszty ) tylko po
> to "aby uzyskać wydajność reszty zespołu" jest przydatniejsza od osoby
> ktora robi dokladnie to samo (juz pomijamam fakt ze lepiej, zalozmy
> bezsensownie ze jakosc jest nieistotna) w krotszym czasie nie
> narazajac firmy na koszty,

Widzisz, ale jeśli Twój przełożony nie dysponuje żadną metodą oceny
Twojej pracy, poza ilością branych przez Ciebie nadgodzin, które z kolei
postrzega za pozytywne, to jaki z tego wniosek?

> nie doplacac do osob ktore sa w firmie nieprzydatne, prawda? Ale jak
> zostana w firmie jedynie osoby potrafiace tylko robic wtrazenie
> zapracowanych to kto bedzie gernerowal przychod dla firmy ?

A to jest inna sprawa. Dopóki jednak jest tak, jak jest, to zgodzisz się
chyba, że mam rację, prawda?

> Zauwaz ze te poglady sa wypowiadane przez osobe, ktora juz nie raz
> pisala ze jako programista nie potrafi programowac. A do tego odnosze
> wrazenie ze jest dumny z tego ze jego niewiedza tylko raz zatrzymala
> jego prace do tego stopnia ze musial zaplacic studentowi za
> wykonywanie swoich obowiazkow. Dla kogos takiego po prostu wygodne
> jest wyglaszanie takich pogladow - inaczej musialby swiadomie przyznac
> sie przed soba ze jest niewiele wart na rynku pracy.

Ależ mnie nic nie zatrzymało. Ja w pewnym momencie całkiem świadomie i z
góry zaplanowałem, czego zrobić nie będę potrafił.

Swoją droga, nasze Politechniki stawiają sobie za cel wyprodukowanie
wszystkowiedzących geniuszy. Takie podejście jest bez sensu, gdyż nie ma
osób znających się dobrze na wszystkim - jest to mrzonka. Osobiście
jestem zwolennikiem nie karmienia się mrzonkami (karmienia natomiast
nimi innych, jak najbardziej) i uczciwego podejścia: każdy powinien mieć
jakąś specjalizację i, jeśli nie jest to konieczne, poza nią nie wychodzić.


--
Więcej na ten temat przeczytasz w moim blogu:
http://pracownik.blogspot.com