"Oberfeldkurat" <o...@u...gazeta.pl> writes:


> Nie zrozumieliśmy się.
> Nie chodziło mi o szybkie znalezienie pracy lepszej czy choćby równorzędnej,
> ale jakiejkolwiek pracy - żebym mógł kontynuować np. spłacanie kredytów czy
> nie musiał się natychmiast wyprowadzać z wynajmowanego mieszkania
> (ewentualnie dokładając jedynie z oszczędności). Niech moje życie przypomina
> sinusoidę a nie wykres piłokształtny.

kochany.
spadaja ci zarobki, musisz rezygnowac z posiadanych wydatkow, jesli
akurat tymczasowo nie masz na nie gotowki.

wysilek powinien isc w dwoch kierunakch: szukanie zrodel zarobku _I_
jednoczesnie szukanie oszczednosci.
zeby nie bylo tak, ze wszystko czego sie do tej pory dorobiles
przejjesz w przeciagu paru miesiecy a potem idziesz mieszkac pod most.


> Rzecz druga - nieustające poszukiwanie lepszej pracy. Jeśli się ma pracę w
> miarę pewną, ale z nienajlepszym wynagrodzeniem, wielu nie podejmie pracy
> lepiej wynagradzanej lecz niepewnej - z obawy, że w razie wylecą, żadnej
> pracy nie dostaną. Większość próbuje raczej podejmować drugą, dodatkową
> pracę.

wiec jak ktos sie boi ryzyka i zmiany to niestety bidny zawsze bedzie,
bo swiat wspolczesny wymaga elastycznosci i dostosowania sie na rynku
pracy.
warto sie nad tym zastanowic.

poza tym w usa raczej nie ma czegos takiego jak "praca w miare
pewna". kazdy zdaje sobie sprawe z tego, ze praca dzis jest a jutro
moga zaczac zwalniac i tyle.
dzis ma sie klientow, a jutro bedzie kryzys i dupa, pieniazkow niet.

to zupelnie inny sposob myslenia i podejscia do zycia.
wielu polakow ma ten nawyk wpojony z czasow socjalizmu, nawyk ktory
jest niemozliwy niemalze do wyplenienia: ze cos STALE jest lepsze od
zmiennego, chociazby to stale bylo zupelnie do dupy.

ludzie boja sie zmiany jak jakiegos czarnego luda - co jest zupelnie
kuriozalne, bo caly swiat dookola, swiat ludzki, kultury, gospodarki,
spoleczesntwa, ze o zwierzaczkach i roslinkach nie wspomne - jest
zywy, zmienny, dynamiczny - i jedyne co sie o nim STALEGO da
powiedziec to to, ze sie ZMIENIA :)

ja tu operuje uogolnieniami na dosc duzym poziomie, ale taki spsoob
myslenia daje sie zastosowac do zycia codziennego.
tylko TRZEBA SIE PRZESTAC PANICZNIE BAC.


> | w polsce jeszcze bedac bylam kilkudziesieciu ludziom szefem,
> | zatrudnialam i czasami to az mi sie flaki wywracaly na podejscie
> | niektorych do pracy. tlumaczysz, wyjasniasz, jasno precyzujesz zakres
> | obowiazkow, co kto ma zrobic, ba, robisz plany na tydzien, po tygodniu
> | sprawdzasz i robota nie zrobiona. dlaczego? a bo mi sie nie
> | chcialo. albo: a bo nie wiedzialem jak. a czemu pan nie przyszedl z
> | tym do mnie i nie zapytal? przeciez prosilam zeby tak zrobic w takiej
> | sytuacji? - milczenie.
>
> Zgadza się, tak postępuje wielu. Dopóki państwo będzie określać wysokość
> zasiłku dla bezrobotnych na poziomie 68% najniższego wynagrodzenia (w
> kwotach netto) to tak będzie. Przy czym nie chodzi o wysokość zasiłku
> (głodową), ale o wysokość najniższego wynagrodzenia. Przy tak ustawionych
> proporcjach w obydwóch przypadkach pozostaje wegetacja. Co za różnica, czy

przy tak ustawionych proporcjach pracowac sie nie oplaca - co widac
wielokrotnie na tej grupie. rowniez ludzie nie szanuja pracy, bo po co
- zasilek co prawda mniejszy ale sie nic nie robi i nie grozi, ze
wyrzuca. a jak sie skonczy za pol roku to wtedy sie bedziemy
martwic. kropka.
a jak juz sie zasilek skonczyl, to lament "lojezu nie mam pieniedzy
nie mam na zycie, wyrzucaja mnie z mieszkania i nie mam na nic czasu".

no glupota, czysta glupota i brak podstawowej zapobiegliwosci.


--
Nina Mazur Miller
n...@p...ninka.net
http://pierdol.ninka.net/~ninka/