> Pozostane przy tym cytacie - i owszem, ale piekarz nie moze piec
> "deficytowych" bulek, chyba ze na koszt np. banku kredytujacego jego
> dzialalnosc.

Może, na koszt własnych oszczędności.

> Zreszta, jak wspomnialem w innym poscie w tym watku -
> porownanie zysku generowanego przez pracownika do tego co on otrzymuje
> moglo by prowadzic do trwalego rostroju nerwowego w/w - wystarczy
> porownac cennik firm komputerowych.

To nie ma znaczenia. Pracodawca i pracownik zawierają pewną umowę.
Wymieniają jakąś pracę na jakąś ilość pieniądza i jednemu nic do tego, co
wynika z tego dla drugiej strony. Jeśli pracownik zgadza się na 1000 PLN
miesięcznie, to jego sprawa i nie ma znaczenia, czy pracodawca zarabia na
nim 1100 czy 1100000. To co piszesz, czyli "wyzysk" polegający na tym, że
wartość dodana pracownika nie jest przeznaczona na wzrost płac, przerabiał
już Marx. To czystej wody socjalizm. Jeśli kupujesz bułkę, to nie interesuje
cię, ile na niej zarabia/traci piekarz tylko jej cena i jakość. Jeśli
kupujesz pieniądze i płacisz za nie pracą, to nie obchodzi cię, ile z twojej
pracy wyciąga pracodawca, dokładnie na tej samej zasadzie. Nie ma wyzysku
dopóki dobrowolnie zawierasz umowę. Jeśli chcesz "uzdrawiać" sytuację to
nadal remedium jest jedno: liberalne reformy.

--
++ Michał Gancarski ++
++ w...@e...org.pl ++
Even if a woodchuck could chuck wood
why would woodchuck chuck?