Michał Gancarski napisał:

> Może, na koszt własnych oszczędności.

I to wlasnie rozni osobe fizyczna od firmy - osoba fizyczna moze i tak
by postapila, firma nie ma w tym zadnego interesu, chyba ze jest to
zaplanopwane dzialanie MARKETINGOWE majace zwiekszyc rynek dla danej
firmy lub wykosic konkurencje.

> To nie ma znaczenia. Pracodawca i pracownik zawierają pewną umowę.
> Wymieniają jakąś pracę na jakąś ilość pieniądza i jednemu nic do tego, co
> wynika z tego dla drugiej strony. Jeśli pracownik zgadza się na 1000 PLN
> miesięcznie, to jego sprawa i nie ma znaczenia, czy pracodawca zarabia na
> nim 1100 czy 1100000. To co piszesz, czyli "wyzysk" polegający na tym, że
> wartość dodana pracownika nie jest przeznaczona na wzrost płac, przerabiał
> już Marx. To czystej wody socjalizm.

W zyciu - to nie jest socjalizm, bo odpowiadalem tylko na poprzedni post
dotyczacy tego, ze pracownik jest wart tyle ile zysku przynosi - to nie
moje zdanie (!!!) ale twoje, cyt.

"Wartość pracownika da się wyliczyć prościej: strumień zysku, jaki
przynosi firmie."

I nigdzie nie pisalem o "wyzysku" - w psychologii nazywa to sie
"dysonans poznawczy", kiedy czlowiek zarabiajacy powiedzmy 10 zl/h
dowiaduje sie, ze pracodawca zgarnia za jego prace 50 zl/h. Ale w te
dyskusje nie wchodze, bo trzeba by pobawic sie w rachunek ekonomiczny
dzialalnosci pracodawcy.

Ale wracajac do tematu - jakim cudem moga na rynku istniec dwie grupy
pracobiorcow - osob fizycznych, ktore pracuja ponizej swoich kosztow i
kasuja 10 zl/h i firm, ktore kasuja za wiedze pracownikow 50 zl/h - i o
dziwo obie nacje nadal istnieje.

Flyer