> > A przy okazji mam drobne pytanie.
> > Jeszcze nie tak dawno temu używanie w pismach po polsku, terminu
> > "curriculum vitae" uważane było za przejaw snobizmu i bufonady. Ciekaw
> > jestem co teraz kadrowcy sądzą o ludziach składających "życiorys".
> >
> Jak to co? Życiorys mogą składać co najwyżej ludzie z poprzedniej epoki a
> więc nieudacznicy i obiboki, teraz USA rulez.
>

Rozumowanie tak proste, że niemal prostackie.
Oprócz "ludzi poprzedniej epoki", "życiorys" mogą składan także językowi
puryści lub osoby, które chcą swoje CV zrobić oryginalne. Jeżeli aplikacja
ma być dwujęzyczna, to moim zdaniem człowiek składający angielskie- a w
zasadzie łacińskie - "curriculum vitae" i polski "życiorys", może próbować
wykazać, że sprawnie posługuje sie obydwoma tymi językami. Nie wiem jak na
to reagują zawodowi kadrowcy, ale jak usłyszałem od faceta, że (teks
autentyczny, pisownia fonetyczna) "superwajzował taki prodżekt
turizm-menadżmentu" (żeby nie było niejasności - gośc całe życie spedził w
Polsce) to po prostu padłem.
W niektórych sytuacjach - kontakty z klientem, szkolenia - ważne jest żeby
człowiek umiał posługiwać się czystą, nieżargonową polszczyzną.
Jednak z drugiej strony, językowi purysci, bywają nieprawdopodobnie
uciązliwi we wspólpracy - wydaje mi się, że ta cecha zwykle towarzyszy
brakowi elastyczności i arogancji.
pozdrawiam
Paweł