Smutne to życie. Codziennie trzeba biegać (oprócz sobót i niedziel) do
roboty i pracować przez prawie cały pracowniczy dzionek przed komputerem.
Robota taka sobie ale jak się biega do tej pracy rano zaraz po obudzeniu i
wraca w okolicach szesnastej (dnia zostaje niewiele a następnego znowu
robota itd) do tego z jakimś wiecznym katarem to jakieś takie czarne myśli
przelatują przez głowę. Oczywiście wiem iż spora grupa ludzi ma jeszcze
bardziej przerąbane (harują od rana do nocy) ale nie zmienia to aktu iż
czuję się "mętnie"

Pozdrawiam
PawełW.