Ktoś ( Nixe, a któżby! ;-) ) wyklepał:
> X-No-Archive:yes
> W wiadomości <news:es9kd3$2i3$1@atlantis.news.tpi.pl>
> Mo <l...@o...pl> pisze:
>
>> No to wychodzi z tego, że przepisów nie ma i róbta, co chceta, bo ja
>> też u jednych mam tak, jak piszesz, a u innych wliczają mi do
>> dochodu. Może panie z państwowego molocha mają kłopot z obliczeniem
>> należności, a poza tym na tym druczku jest tylko jedna pozycja na
>> kwotę do wypłaty i musi ona, ta kwota, wynikać z obliczeń powyżej. ;)
>
> Wiesz, dla mnie przede wszystkim logiczne jest to, co napisałaś w którymś
> poście.
> Że jeśli wydałaś X zł na bilet, na hotel, na paliwo itp. to powinnaś dostać
> zwrot tych pieniędzy w całości, bo jakżeby inaczej??
> Zleceniodawca i tak wrzuca sobie te faktury w KUP.
> Pytałam dzisiaj swoją księgową i zrobiła wielkie oczy, gdy usłyszała, jak
> Tobie rozlicza się poniesione podczas wyjazdu służbowego koszty.

Jak widać z tego wątku nie wszyscy podzielają naszą opinię. :)

I jeszcze się upewnię:
"Uwaga! Delegacja a podatki
Prawo podatkowe zwalnia z podatku należności wypłacane w związku z
podróżą służbową - do wysokości należności przysługujących pracownikom
sfery budżetowej. Można zatem wypłacić więcej, ale trzeba będzie od
nadwyżek rozliczyć podatek dochodowy. Kwoty te stanowią koszty uzyskania
przychodu zatrudniającego bez względu na ich kwotę. Zwolnienie dotyczy
zarówno pracowników, jak i innych osób."

OIDP w sferze budżetowej przysługuje 23 zł diety + zwrot kosztów podróży
wskazanym przez delegującego środkiem transportu. Zakładając, że jest to
transport publiczny, a mnie nie przysługuje dieta, trudno mi będzie
chyba przekroczyć te "należności przysługujące pracownikom sfery
budżetowej", a nawet jeśli, to do pewnej kwoty zwrot kasy za bilet i tak
nie powinien być opodatkowany, dobrze myślę?

No to dzięki. Wsparta tym i linkiem, z którego pochodzi cytat, następnym
razem będę bardziej asertywna. :)

Pozdrawiam
M.
--
Gdyż rodzaj ludzki w swej niedoli rozporządza jedną naprawdę skuteczną
bronią [...] Nic nie może się przeciwstawić *napadowi śmiechu* (Mark Twain)