Użytkownik Wojciech Skrzypinski <u...@h...pl> w wiadomości do grup
dyskusyjnych napisał:X...@2...85.112.
42...[...]
[...]
> Firmy (prowadzac normalna rekrutacje lub nie) zachecaja wiec swoja
> zaloge do tego "przedstawiania kandydatur" znajomych osob, ktorzy ich
zdaniem staneliby
> na wysokosci zadania. Bazuje to na zasadzie zaufania - jesli ktos kogos
poleca, to z
> pewnoscia nie po to, aby sie go potem wstydzic. Oczywiscie - ta mozliwosc
jest przez wielu
> naduzywana. W samym fakcie, ze kilkadziesiat procent szukajacych pracy
znajduje
> zatrudnienie dzieki znajomosciom (i w Polsce i w USA) nie ma jednak nic
zlego.
>
> Nic mnie tak nie drazni jak generalizowanie.


Oczywiście przyjmowanie przez pracodawców osób
rekomendowanych przez znajomych jest jak najbardziej racjonalne,
jak zresztą sprzedawanie spod lady szynki swojemu
znajomemu zamiast pierwszemu lepszemu "pętakowi" z ulicy.
W obu przypadkach zachowanie ludzi jest racjonalne,
absurd wynika z nienormalnej sytuacji na rynku. Gdyby na jedno
wolne miejsce pracy przypadało nie kilkuset szukających,
tak jak obecnie, tylko kilku, to pracodawcy musieliby dawać
szanse również tym "nietowarzyskim".

W każdym razie, sytuacja ta rozwiewa mit wyznawany
przez miliony ludzi "za komuny" (ja też do nich należałem),
mianowicie, że w socjalizmie liczą się tylko układy
i znajomości, a w kapitalizmie zdolności, umiejętności,
pracowitość, itp. Tymczasem w tamtym ustroju brak
znajomości powodował tylko, że życie było mniej wygodne,
a w tym są one niezbędne do przeżycia (w każdym razie
w okresie recesji).

Pozdrawiam
Artur