Użytkownik "Jackare" <j...@i...pl>

>>> Jeśli sam się czegoś nauczę kosztem mojego wysiłku i/lub czasu to nic mu
>>> do tego, moja wiedza jest moja własnością, przekazywać jej nie muszę.
>>
>> Zauważ, że za wysiłek, który pracownik włożył w podniesienie swoich
>> kwalifikacji, pracodawca płacił dodatkowo, np. kierując na drogie
>> szkolenia, na które pracownik, jako osoba indywidualna, nie mógłby sobie
>> pozwolić.
>> Rację ma pracodawca, oczekując od pracownika podzielenia się wiedzą,
>> którą nabył, z innymi.
> Nie tak prosto.
> Pracownik uczestniczył w szkoleniu bo skierował go nań pracodawca.
> Pracodawca skierował go na to szkolenie bo ma w tym konkretny i jasno
> opisany interes- panowanie nad jakimś systemem informatycznym.

Ale panowanie przez pracownika.

> Pracownik pozyskał umiejętności bo są one potrzebne jego pracodawcy.

Jakby były potrzebne pracodawcy to pracodawca sam by się skierował.

> Pracownikowi jako osobie prywatnej być może ani to szkolenie ani te
> umiejętności nie są do niczego innego poza grzebaniem w bazie aktualnego
> pracodawcy potrzebne.

Prawie pewne. I co z tego ?

> A gdyby pracownik umarł lub odszedł, to co ?

To co zwykle, musiałby znaleźć kolejnego lub sam się nauczyć

> Firma się zawali bo nie może wykonac korekty paragonu.

Złe zarządzanie a nie zły pracownik

>
> Swoją drogą, pracodawca dupa i to na dwóch polach. Nie zorganizował sobie
> PRZED SZKOLENIEM pracownika możliwości przekazania pozyskanej wiedzy - to
> raz.

A ten pracownik za kogo tam robi, że miałby przekazywać wiedzę ?

>Nie wyrzucił dyscyplinarnie pracownika za niewykonanie polecenia
>służbowego - to dwa.

MZ zwykłe nieuprawnione żądanie.

> Jak ktoś ma miękkie serce, musi mieć twardy tyłek.

MZ jak ktoś nie nadaje się do prowadzenia firmy to zajmuje się czymś innym.