AKWinner napisał(a):
> Aneczka napisał(a):
>> No, chyba, że mówimy o stanowiskach, na które jest 300 CV, 80
>> kandydatów, a płaca 800-1200 zł brutto - to wtedy masz rację.
>>
> Fakt, ale ktoś wyłapany przez HR albo headhunterów raczej nie ma takich
> dylematów jak kolega.

Miewa - pracowałam 2 lata jako szkoleniowiec, ale w firmie HR był też
dział rekrutacji. Któregoś dnia przyszło CV - bardzo specjalistyczne. Po
pół roku pojawił się pracodawca, który kogoś takiego szukał (w bazie
było 3 takich specjalistów). Rozmowy o pieniądzach to był pułap 7-9 tys.
miesięcznie. Koleżanka zadzwoniła do dwóch panów - pewni siebie i swojej
wartości, ok. No i ten trzeci - zaskoczony, że ktoś dzwoni, cicho
zapytał czy może oddzwonić za 2 godziny (ok 17). Koleżanka obiecała, że
ona zadzwoni, co zrobiła. Podczas rozmowy pan wręcz poprosił, czy
rozmowa może się odbyć po 16, bo on musi być na stanowisku do 16, no
chyba że weźmie urlop (pierwszy szok, szczególnie że koleżanka była
specem od takich specjalistów, więc raczej była przywyczajona do ich
kaprysów, a nie próśb). Rozmowa na 17, dwa dni później - przyszedł
zalękniony człowiek, który wiedzą rozwalał wszystkich. Ale przez 10 lat
pracował w małej firmie, gdzie nikt go nie doceniał i raczej był
popychadłem, a wiedza wzięła się z miłości do jakiejś-tam dziedziny, w
której każdego dnia ją poszerzał. Brak umiejętności nawiązywania
kontaktów sprawił, że - mimo, że bywał na egzaminach na certyfikaty, nie
rozmawiał z ludźmi i nie wiedział ile jest wart. Gdy usłyszał propozycję
7000 zł, mało nie spadł z krzesła. Koleżanka podobnie poczuła się, gdy
usłyszała, że jego dotychczasowa pensja wynosi 1350 zł...

Choć przyznaję - są to wyjątki. Ale jeśli ktoś ma akurat mało popularne
umiejętności (niekoniecznie aż tak wysoce specjalistyczne), ew. poparte
jakiś certyfikatami, które danej firmie są potrzebne, to na nagranie i
wieczorną rozmowę można liczyć :)

--
Pozdrówki,
Aneczka