Użytkownik "Kira" <c...@W...pl> napisał w wiadomości
news:dinrds$t21$1@inews.gazeta.pl...

>
>> Do czasów rewolucji przemysłowej ludzi nie znali bo nie
>> potrzebowali urlopów. Każdy znajdował dla siebie naturalny rytm
>> pracy i odpoczynku.
>
> To jest prawda, ludzie spokojnie odpoczywali sobie tego samego
> dnia kiedy pracowali, i żyć się pewnie dawało. Tyle, że trochę
> zmieniły się czasy od tego momentu ;) Mamy znacznie większe
> stresy dnia codziennego do odreagowania, i na to już nie starcza
> wieczór ze znajomymi czy popołudnie z rodziną. To działa jeszcze
> przy pracy typowo fizycznej, na wsiach dalej tak czasami bywa.
> W mieście jest to już mało wykonalne.

Istnieje pewien stereotypowy obraz "tamtych czasow", a poniewaz interesuje
sie stosunkami spoleczno-gospodarczymi w sredniowieczu, wtrace swoje trzy
grosze.
Otoz praca i zycie byly rzeczywiscie nierozerwalne, nie tylko dlatego, ze
zwykle warsztat czy gospodarstwo bylo tez domem, ale takze dlatego, ze przy
niskiej wydajnosci do utrzymania sie przy zyciu trzeba bylo pracowac prawie
non-stop. Dzien pracy sredniowiecznego rzemieslnika byl 12-14 godzinny. Jest
to tak zwana pulapka niskiej wydajnosci, w ktorej dzis sa kraje trzeciego
swiata - niska wydajnosc rolnictwa powoduje zaangazowanie niemal wszystkich
zasobow na roli/polowaniach, zeby przezyc i nie pozostaje wiele zasobow na
produktywnosc w bardziej dochodowych branzach.
Ale ten rzemieslnik nie siedzial w samotnosci za biurkiem, tylko pracowal na
zewnatrz, przy swietle slonecznym, obserwujac zycie ulicy, na ktorej sie
wtedy wiele dzialo, gadajac z kolegami rzemieslnikami pracujacymi obok,
wydajac polecenia reszcie rodziny; kobieta szla na targ na zakupy i tam
dlugo plotkowala ze wszystkimi dowiadujac sie newsow. Ogolnie, praca i zycie
spoleczne dzialy sie rownolegle, zycie spoleczne bylo bardzo intensywne, a
poniewaz zycie spoleczne, czyli gadanie z innymi ludzmi jest jedna z
najlepszych form odpoczynku, praca i odpoczynek dzialy sie w zasadzie
rownolegle i jednoczesnie. Chlopi byli w gorszej sytuacji i oni byli
rzeczywiscie zapracowani, a dostep do rozrywek mieli niewielki. Czlowiek byl
caly swoja rola spoleczna (czyli zawodowa), nie istnial w oderwaniu od niej,
nosil wlasciwy dla niej stroj nawet w dniach wolnych od pracy, w kosciele
siadal w lawce przeznaczonej dla przedstawicieli swojego zawodu. Istnialy
"zwiazki zawodowe" (cechy), broniace dostepu nowym do zawodu, ustalajace
stawki, robiace wlasne kasy ubezpieczeniowe dla czlonkow. Czeladnicy byli
wyzyskiwani tak, jak sie Marksowi nie snilo, wiekszosc zawodow byla
dziedziczna niwelujac problem wyboru sciezki zawodowej.

Chyba sie musze powstrzymac, bo grozi mi walniecie kilku Kb na ten temat :)

I.