W wiadomości news:215t51h57lntfh04pln7hftq31hs652nhi@4ax.com Bremse
<bremse{usun.to}@wp.pl> pisze:

Przede wszystkim dzięki, że chciało Ci sie trudzić i mi tak szczegółowo
odpowiedzieć.

> Z kazdej reakcji aplikujacego mozesz wylowic jego cechy charakteru.
A z jakim mniej więcej prawdopodobieństwem trafienia choćby w ogólny profil
charakterologiczny nie mówiąc o szczegółach?
Ja mam np. charakter choleryka i szczególarza (chyba), więc na codzień jak
mnie coś wnerwi na wstępie, to w słowach za bardzo nie przebieram. Wprawdzie
potem mi dość szybko przechodzi, jednak potrafię byc pamiętliwy. A przecież
pracuję m.in. jako wykładowca (nie chwaląc się - nie bez sukcesów) i w życiu
nie zdarzyło mi się w trakcie wykonywania tego zajęcia zirytować, podnieść
głosu czy cokolwiek takiego. Nawet nigdy sie nie zdenerwowałem w środku.
Zatem przykładowo jeśli ktoś rekrutujący kogoś takiego jak ja na stanowisko
wykładowcy/szkoleniowca/itp. popełni jakiś błąd/nietakt na początku, to już
się nie dowie za wiele prawdy. Nie zakwalifikuje takiego osobnika, a
przecież sam popełnił błąd.
A jak Ty byś zrobił - podrzuciłem troche drobiazgów o sobie?

> Przyznaj sie kiedy ostatni raz to ty szukales pracy najemnej? Chyba
> bardzo dawno... .
Przyznaję się, że właściwie to nigdy. Dlatego prawie nic o tym nie wiem. Dla
mnie to porąbane, przynajmniej dotychczas - sorry. Nigdy nie odpowiadałem na
jakiekolwiek ogłoszenia o pracę. Moje główne zatrudnienie samo się o mnie
upomniało (pamiętali starzy znajomi). Potem szkoliłem różnych ludzi, w tym
kadry wielu firm i potem od nich dostawałem propozycje pracy, zleceń i takie
tam. A jak chciałem coś jeszcze to nie szukałem po ogłoszeniach o pracę
tylko wręcz przeciwnie - ogłoszeń reklamowych firm z mojej branży. Następnie
oferowałem im swoje usługi. Praktycznie zawsze działało.

Jeszcze jedna sprawa. Przecież tu, na grupie techniki stosowane przez
rekruterów są jasno omawiane i to czasem przez nich samych. Literatura jest,
jak sądzę, łatwo dostępna. Internet daje nieograniczone pole wymiany
informacji i doświadczeń między bezpośrednio zainteresowanymi. Pewnie i
doradztwo stanie się powszechne. Czy poszukujący pracy się w końcu nie
nauczą "grać" tak, że rekruter zobaczy to, co zechcą mu pokazać? I co wtedy
po tych wszystkich testach, teoriach, psychologiach itd.?

--
Dzięki i pozdrawiam
Jotte