jagg napisał(a):
> Grzegorz Brycki wrote:
>
>> Rozumiem antypatie, jednak jeśli nie było oficjalnego
>> sporu między nim a pracodawcą, zakończonego "paleniem
>> mostów" - co w tym wypadku nie miało miejsca - to
>> niewystawienie dobrych referencji jest objawem totalnego
>> braku kultury osobistej, niezachowanie zasad biznesowych
>> oraz najzwyklejszy brak klasy.
>> Co wy o tym sądzicie?
>
> Nie podzielam Twojej opinii. Referencje nie są obowiązkiem. Natomiast Twój
> kolega powinien ustalić z byłym pracodawcą tą kwestię w momencie zwolnienia
> (jeśli nie pisemne to czy może podać jego telefon, jeśli nie to dlaczego?,
> czy może liczyć na neutralne referencje, że wykonywał obowiązki sumiennie,
> itp.). Jeśli tego nie wynegocjuje, tzn. że chyba nie był tak dobry jak się
> postrzega.
> Dla wielu ludzi, sposób rozstania z firmą i ustalenie tych kwestii przed a
> nie po fakcie, to priorytet.

Sęk w tym, że w czasie pracy był chwalony, kiedy się zwalniał pracodawca
był bardzo temu niechętny (zmuszał do pracy na zaległym urlopie by
zamknąć sprawy itd). Teraz po prostu się odgrywa. W ten sposób świadczy
nie o tym, że on chroni rynek przed kiepskimi referencjami, ale że
pozwala kierować samemu sobie najniższymi instynktami.

W ten sposób, każdy "obrażony" pracodawca może nei wystwić referencji
najlepszemu pracownikowi, tylko dlatego że czuje się urażony z takich
lub innych względów - zupełnie tak naprawdę nie patrząc na prawdziwą
wartość pracownika.

Nadal sądzicie, że w takim przypadku pracodawca nie ma obowiązku
wystawić dobrych referencji a jeśli tego nie robi jest zwykłym chamem?
Bo moim zdaniem, jeśli w czasie pracy, obejść się nie mógł bez kolegi, a
teraz obrażony (bo ja inaczej można to wytłumaczyć) nie będzie wystawiał
referencji, to nie dość że w ogóle pozwala sobie na tak niskie emocje,
to jeszcze nie potrafi się powstrzymać przed wdrażaniem ich w życie i
zwykłem prymitywnego mszczenia się na byłym pracowniku.

?

Grzegorz Brycki