W wiadomości news:e140f7$a8r$1@polsl.pl OLi <o...@s...gliwice.pl>
pisze:

> to prawda u mnie jest tez takich kilku.. nawet wiecej.. jest jeden
> donosiciel ktory zdaje relacje ze wszystkiego szefowi (jemu sie wydaje
> ze nikt o tym nie wie ;-)
A ja myslę, że on wie, że wszyscy wiedzą. Ale dokonał kalkulacji i wyboru.

).. szef nigdy albo prawie nigdy nie rozmawia
> ze mna.. wszystko przekazuje przez niego albo przez kogos innego i
> czasem nie ma sie komu postawic.. bo to jest zwykly pionek..
Ja bym chłystka spławił mówiąc, że mu nie wierzę i nie będę wykonywał tego
co on mi przekazuje, bo nie jest moim zwierzchnikiem i uważam że jest
niewiarygodny. Następnie udałbym się do tzw. "szefa" i powiedział to samo,
prosząc jednocześnie o bardziej wiarygodną i sprawdzalną formę przekazywania
poleceń i zaleceń.

> z drugiej strony w kazdej pracy sa jakies ale i zawsze cos nie tak, wiec
> czy cywilna odwaga jest OK ?
Tak. Tak. Tak.

> bo to prowadzi do wypowiedzenia a to do
> utraty srodkow do zycia (to czysto filozoficzny wywod) ..
Niekoniecznie. Dogmatyzm wyklucza rozsądek, a to zawsze prowadzi do
wypaczeń.
Nie zawsze trzeba reagować skrajnie i natychmiast. Reakcja winna być
adekwatna do sytuacji i przewidywanego jej rozwoju.

> jak patrze na
> innych to dlugo sie zastanawialem czy sie wychylac i mowic co mysle..
Mówić co się myśli, dla samej satysfakcji że się to powiedziało to niewiele
i nie zawsze rozsądne.
O wiele ważniejsze od mówienia jest postępowanie. Czasem trzeba się
powstrzymać od mówienia, aby nie przeszkodzić postępowaniu w odniesieniu
oczekiwanego skutku.

--
Pozdrawiam
Jotte