> Witam,
> Nie wiem, czy na wlasciwa grupe kieruje pytanie, ale zaryzykue: jestem
> obecnie na studiach dziennych, politechnika, II rok, kierunek
> ekonomiczno-techniczny, ale oczywiscie z tytulem inzyniera na koniec.
> Pytanie teraz: czy warto sumiennie sie uczyc, starac sie o te 4 i 5 do
> indeksu, bo a nuz ktos w przyszlosci spojrzy na wynik studiow na
> dyplomie i byc moze na tej podstawie wyciagnie jakis wniosek?
> Czy lepiej obrac inna strategie: studia na 3.0, byle by tylko zaliczyc,
> a uzyskany dzieki temu czas wolny inwestowac powiedzmy w rozwoj
> zainteresowan, czy nawet prace. Zastanawiam sie, czy gdy przyjdzie mi w
> przyszlosci okazac dyplom, to niski wynik na nim nie bedzie
> dyskredytujacy? Dobre oceny w indeksie na pewno przydadza sie na
> uczelni: powiedzmy pierwszenstwo w wyborze specjalnosci, czy stypendium
> za wyniki.. a tak poza tym?
> Oprocz tego uczeszczam do szkoly policealnej - tutaj podobne pytanie:
> czy pracodawca w przyszlosci zwroci uwage na ten dyplom technika?
> W przyszlosci raczej nie zdecyduje sie na wlasna dzialalnosc, choc nic
> nie wiadomo. Widzialbym siebie predzej jako zwyczajnego pracownika,
> ktory bedzie zaczynal od najnizszych szczebli, czy jakiegos stazu. Po
> studiach raczej nikle beda moje umiejetnosci dla pracodawcy - sporo
> przyswojonej teorii po prostu "wyparuje", wszak aby zapamietac na cale
> zycie, to nalezy dana partie powtarzac, a chyba malo kto powiedzmy po
> pol roku wraca do materialu, z ktorym pierwszy kontakt mial powiedzmy
> przed sesja w styczniu.

> Bardzo dziekuje za wszelkie opinie - wszystkie sa dla mnie cenne, bowiem
> powaznie zastanawiam sie nad jakas strategia w zyciu, ktora ponoc
> wypadaloby miec :-)
>

Z własnego doświadczenia: rzetelne zgłębianie wiedzy (niekoniecznie dla
ocen, raczej dla siebie, chociaż spektakularne sukcesy zawsze się
przydadzą) i jak najszersze znajomości (w dobrym tego słowa znaczeniu).
Praca na studiach? Warto, ale raczej na krótko.

A dlaczego tak?
Bo liczy się jakie masz kompetencje, liczy się ile osób zna Ciebie i
Twoje kompetencje (tu przydają się znajomości) oraz jak dobrze
orientujesz się w sytuacji na rynku pracy i w różnych pojawiających się
okazjach (też znajomości).
Regularna praca zawodowa na studiach niestety nic prócz kasy nie daje.
Tracisz tylko kontakty z ludźmi i zostajesz wciągnięty w jakąś poślednią
pracę (bo kto da studentowi dobrą pracę, i to dorywczo). Patrzę sobie w
linkedin, jak sobie radzą moi dawni znajomi ze studiów, i co widzę? Ci,
którzy regularnie pracowali na studiach (a niektórzy z nich byli
naprawdę pasjonatami i nawet zachowali wysoką średnią mimo pracy), po
studiach wiele nie osiągnęli albo nawet całkiem wylecieli na out.
Natomiast wszyscy którzy pracę zawodową sobie odpuścili, a na studiach
jako tako się starali, brylują dziś w porządnych firmach. Może to
przypadek, może reguła.

:-)
Istnieje też klasa ludzi, którym wystarczą tylko znajomości. Jednemu
nawet średnia 3 z kawałkiem nie przeszkodziła dostać się na studia
doktoranckie, gdzie próg przyjęć był chyba 4.2. :-)