"Z"
>. Nie sadze tez aby taki styl pol roku zmywak i pol roku podrozowania byly
>takie rozwijajace - jestes po prostu podrozujacym robotnikiem.
> Oczywiscie znalezc sobie taki scheamt, ze mozna robic cos rozwijajacego,
> cos co sie lubi, a do tego co pol roku zmieniac miejsce zamieszkania
> byloby super. Jesli ma ktos na to pomysl, to bardzo chetnie poczytam :)

tu sie zgodze, faktycznie 50/50 zmywak/podroze, to nie dobry wzorzec - moze
to przesada ze zmywakiem, ale np. w angli pracowalem w kawiarni, w usa jako
busser w restauracji, ale przyznam ze na dluzsza mete nie odpowiadaloby mi
to, bo te prace jednak nie rozwijaja i nie sa wyzwaniem. Jako student
oczywiscie nie jest w tym nic zlego, bo to tymczasowa odmiana. Gdyby to bylo
cos bardziej 'ambitnego' sytuacja diametralnie sie zmienia - np.
przeprowadzanie wywiadow z ludzmi, czy wspomniane wczesniej badanie rynku,
albo pisanie reportazy, robienie zdjec to inna bajka, ktora w razie gdy
zajdzie potrzeba ustatkowania sie moze byc kontynuowana w kraju, na miejscu.
Majac duzo konktaktow na swiecie, tysiace przemyslen i duzo ciekawych
pomyslow, a takze wizje ich realizacji, mysle ze otworzenie wlasnej firmy
czy nawet zatrudnienie sie bazujac na posiadanym bagazu doswiadczenia
zyciowego, jest duzo realniejsze niz zrobienie tego od razu po studiach, bez
doswiadczenia zawodowego.

Jak ktos madrze powiedzial, wartosc rynkowa to iloczyn trzech czynnikow:

kwalifikacje * znajomosci * umiejetnosc sprzedania sie [w 1...10]

czyli np. typowy wzorowy student ktory nie spotyka sie ze znajomymi i nie
wykorzystuje okazji studiowania zawierania nowych kontaktow moze byc w
gorzej sytuacji niz ktos kto np. duzo imprezuje, ma duzo znajomych a
egzaminy zalicza na ostatnia chwile i na "patencie" ;)

i znam wiele takich przypadkow (rowiesnikow, ktorzy ukonczyli juz studia)