Dnia Wed, 13 Sep 2006 22:55:06 +0200, Nixe <n...@f...pl>
w <ee9r7a$1nhp$1@news.mm.pl> napisał:

> W wiadomości <news:slrnegfdle.jrq.jakub@jakub.kofeina.net>
> Jakub Lisowski <j...@S...kofeina.net> pisze:
>
>> Potem się zastanowić, co bym w życiu chciał robić [....] a nie o studiach,
>> 'po których łatwo znaleźć pracę'
>
> A ja sugerowałabym dokładnie odwrotne myślenie.
> To, że ktoś chciałby coś w życiu robić, nie zawsze przekłada się na jego
> późniejsze możliwości, na odpowiednią koniunkturę, na zapotrzebowanie na
> rynku. Ludzie myślący tym trybem kończą najczęściej dość ciekawe (modne)
> kierunki, ale takie, które nie dają żadnych perspektyw badź dają je tylko
> nielicznym. Dlatego warto pomyśleć trochę z innej strony - niekoniecznie co
> chciałbym robić, lecz co mógłbym skończyć, by dostać pewną pracę, w jakich
> branżach jest i będzie wciąż rosnące zapotrzebowanie na kadrę, jakie
> branże - dziś niszowe - jutro będą rozwijać się w szalonym tempie.

Zapotrzebowanie jest na przykład na pielęgniarki, z ogólnie znanych
powodów.
Szczerze mówiac nie wierzę, aby ludzie masowo szturmujący prawo albo
zarządzanie i marketing zadali sobie pytanie, co by chcieli robić w
życiu, i wyszło im, że chcą być prawnikami albo marketerami, bo lubią,
anie dlatego, że potym niektórzy dostali dużo kasy.
Bo dokładnie te kierunki dają szansę tylko nielicznym.

Problem jest taki, że w miarę pewne zatrudnienie można dostać po
kierunkach, które nieszczególnie sa popularne, w dużej części przez
materiał, który trzeba na nich opanować - informatyka, inżyniera
drogowo-lądowa, czy jak to się nazywa.

Głębokie zastanowienie się, co chciałbym w życiu robić w świetle tego,
za co mi zapłacą, pozwoli wybrać ścieżkę potencjalnej kariery, która
wiąże się z najmniejszym dyskomfortem - ma najwięcej wspólnego z tym, co
ktoś rzeczywiście lubi.

ja czyli jakub
--
Z zaparkowanego Forda Fulkersona wysiedli generał Grant i porucznik
Revoke.