Kira wrote:
> Czyli z tego ze poszlam do UP wynika ze jestem dupa? :D
Hehe no tego nie napisalem. Ale... piszesz, ze nie chcesz ofert pracy z
UP bo sa niesatysfakcjonujace. Otoz zapewniam, ze najprostsza droga do
ich nieotrzymywania jest nierejestrowanie sie w UP!

> U mnie taki: przez ostatnie dziewiec lat robilam konkretne
> rzeczy z konkretnym efektem. Fakt jest taki, ze z dnia na
> dzien nie da sie zmienic stanu zarobkow z 0 na kilka KPLN.
> Pare razy udowodnilam ze to potrafie pod warunkiem ze mam
> na to chwile czasu. Tym razem ta chwile szacuje na jakies
> 2 miesiace, moze nawet krocej. Moge zreszta pokazac w razie
> potrzeby w UP calkiem konkretny plan na te 2 m-ce i niech
> sobie ocenia, rybka mnie to (bo i tak opiera sie na moich
> znajomosciach i kontaktach ktorych mi nie podprowadza).
>
> I na te max 2 miesiace potrzebuje ubezpieczenia zeby moc sie
> nie zastanawiac co bedzie jak wyladuje w szpitalu z jakiegos
> niezaleznego ode mnie powodu, co zreszta w moim przypadku
> akurat nie byloby niczym dziwnym.

Przy tym geniuszu i wysokiej samoocenie na pewno i rozsadku nie brakuje,
poczynilas oszczednosci, aby dobrowolnie oplacac skladki w okresie
pozostawania bez zatrudnienia. ALbowiem wiesz, ze UP bedzie wymagal
gotowosci do podjecia pracy w zamian za m.in. ubezpieczenie. Dura lex,
sed lex.


> A jaki jest miernik realnosci mozliwosci w przypadku checi
> zaciagniecia kredytu? Sprawdza sie wiarygodnosc. Jesli ktos
> dokladnie wie co chce robic i w jaki sposob zamierza do tego
> dazyc, to nie bedzie mial problemu z przedstawieniem planu.
Ale wiarygodnosc z reguly podpiera sie historia kredytowa, aktualnym
stanem finansowym, poreczeniami, zastawem. I sa to rzeczy w wyzszym
stopniu mierzalne niz urojenia bezrobotnego.

> Jak najbardziej -- tylko nie wiem czy Tobie sie wydaje ze
> DG to sie tak z dnia na dzien zaklada i ona od razu nie tylko
> siebie ale i Ciebie utrzymuje? :P I to wlasnie moze byc te
> kilka miesiecy ktore sa mu potrzebne i ktorych nie powinien
> tracic na siedzenie w TESCO.

Jezeli czlowiek przymierza sie do pierwszej pracy, to niestety jego
samoocene nalezy traktowac w kategoriach fikcji, bo nie wynika z zadnych
praktycznych przeslanek. Wtedy warto zaczac i od Tesco, zeby za te pare
zlotych przezyc, nie martwiac sie czy rodzina jeszcze kolejne pol roku
po studiach bedzie pomagac. I miec czas na szukanie pracy pozadanej,
budujac sobie w miedzyczasie renome/doswiadczenie/portfolio, dzialajac
na zlecenie czy o dzielo. Moja pierwsza praca po studiach bylo bardzo
odlegla od moich wyobrazen, ale pozwolila samemu oplacac moje rachunki,
co pozwala poczuc sie samodzielnym, a po drugie, wiele mnie nauczyla. W
kazdej pracy mozna sie czegos nauczyc. Nawet przy zamiataniu/myciu
garow/bycia przedstawicielem handlowym z kompletem nozy kuchennych w
reku. W kazdej bez wyjatku. To jest moje zdanie i ja go nie zmienie ;-)

Jezeli natomiast nie ma to byc pierwsza praca, to do podjecia DG mozna
bylo sie przygotowac. Przeciez DG z dnia na dzien sie nie zaklada, i
nikt pod pistoletem nie kaze konczyc jednej pracy, a jutro zaczynac
druga, nierentowna na starcie, bez grosza oszczednosci na koncie?

WL