Bronek Kozicki wrote:
>
>> nie tak jak powinienem. Są też takie, wobec których jestem całkowicie
>> bezradny. Przyznaję się do tego głośno i odchodzę w poczuciu klęski.
>
> o, to rzadka i cenna cecha :)

Szczegolnie wsrod absolwentow. W tym wyscigu szczurow wszyscy staraja
sie pokazac jak najlepiej i czesto osiagaja odwrotny efekt. A nie
potrzeba znowu az tak wiele. Jasne, wiedza i doswiadczenie sa niezbedne,
ale tylko w takim stopniu jaki jest niezbedny do wykonania pracy.
Najczesciej brakuje innych rzeczy:
- pokory, zwykle inzynierskie problemy potrafia dac niezlego lupnia,
czasem trzeba cos wyrzucic na smietnik (np. kawal kodu lub wlasnej
dumy), innym razem zakasac rekawy i ubabrac sie w jakims g...
- inwencji, gotowosci do wziecia na siebie odpowiedzialnosci.

Oba przypadki to tzw. "mocni w gebie". Pierwsi nigdy nie przyznaja sie
do porazki (nie mowiac juz o gotowosci do zwyklego kompromisu), drudzy
za wszelka cene beda unikac przelania czegokolwiek na papier.

Zeby nie bylo tak pesymistycznie - zwykle sie z tych cech wyrasta.
Pozbycie sie ich to, miedzy innymi, jest to mityczne doswiadczenie.

\R.