gromax <g...@g...pl> napisał(a):

> I twoje ostatnie pytanie, o niechęć do osób pracujących gdzie indziej.
> Wg mnie, to jeżeli przyczyną zwolnienia z g.. pracy (tzn pracy za g..
> pieniądzy) jest to, że człowiek gdzie indziej sobie dorabia to de fakto
> przyczyną jest działanie na niekorzyść tego pracodawcy, tj. np próba
> ucieczki od niego, sprzedawanie danych dotyczących firmy, może nieumiejętne
> posługiwanie sie czasem.

Pozwolę się nie zgodzić. Sprzedaż danych itepe oczywiście się zdarza, ale za
coś takiego powinna być dyscyplinarka i po sprawie. Niechęć pracodawców do
dorabiających gdzie indziej jest zasadniczo spowodowana tym, że najfajniej
się trzyma w garści pracowników, którzy nie mają innych dochodów. A jedynym
skutecznym sposobem spowodowania, żeby pracownik nie dorabiał, jest płacenie
mu tyle, żeby mu się nie chciało.

W jednej mojej eks-pracy był całkowity zakaz dorabiania bez zgody zarządu, a
zarząd zgody nie udzielał. Ponieważ firma płaciła, delikatnie mówiąc,
średnio, skutek był taki, że większość ludzi olewała ten zakaz ciepłym
parabolicznym, albo jawnie, albo metodą "mój szwagier nagle zaczął świetnie
zarabiać".

W związku z tym uważam takie praktyki za kosmiczny idiotyzm. Rozumiem, że
pracodawca musi się jakoś zabezpieczyć i od tego są wszelakie umowy o zakazie
konkurencji, poufności, etc., ale np. zakaz tłumaczenia beletrystyki
obowiązujący człowieka pracującego w branży IT to głupota na skalę
galaktyczną.

Oczywiście, pracodawca ma prawo mieć prawie dowolne (znaczy, w granicach
prawa) życzenia wobec pracownika: zakaz dorabiania, noszenie skarpetek z
firmowym logo albo picie tylko kawy będącej produktem pracodawcy, ale to
pracownik musi ocenić, czy mu się takie zabawy opłacają.

JoP

--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/