> > Pytanie drugie dotyczy stosunku ludzi do pracy. Czy musi ona być sensem
> Nie musi byc sensem zycia. Osoby, ktore by tyle czasu pracowaly raczej
> szybko by sie wypalily i szybko stracily zapal. Ale faktem jest, ze
> wiecej pozytku przynosi pracownik, ktory lubi swoja prace.

Pewnie 24 nie bo odchodzi na sen ale sa ludzie którzy już nie bardzo wiedzą
jak wygląda dzień bez pracy.
Coniektóre firmy wysyłają swoich pracowników na przymusowe urlopy w trosce o
stan zdrowia psychicznego pracownika.


> Wiesz co? Dam Ci przyklad ze swojej wlasnej biografii. W
ciach....
>I co teraz robia moi koledzy? Siedza pod monopolowym i narzekaja, 'jak
> to jest chujowo, ze roboty nie ma.'
>
> - Co dzis po robocie robisz? - slysze w pracy.
> - A, musze sie troche poduczyc Perla, bo mi sie przyda.
> - Co Ty pierdolisz? Zabawilbys sie, chlopie, na dziewczynki bys sobie
> jakies poszedl albo zapil troche z nami.
>
> A ja sie tylko delikatnie usmiecham i wyobrazam, jak to bedzie super,
> gdy zrealizuje swoj kolejny pomysl. I jak to sie jeszcze porzadnie
> zabawie w przylosci :-)

W podstawówce wino i piwo - ładne rzeczy :)
Ja też mam takich kolegów z podstawówki. Ale sam jakoś pod monopolką nie
siedzę. Uczyłem się dobrze i z nauką specjalnych problemów nie miałem same 4
i 5 ( w normalniejszej skali 2-5 :)) i bynajmniej nie musiałem godzinami
zakówać ale jednak coś się nad tymi książkami posiedziało.
I tu występuje inna kwestia iż część ludzi musi nieco się rozerwać wyskoczyć
raz na jakiś czas na imprezę czy do baru. Ja też czasem po godzinach siedzę
nad literaturą fachową czy monitorem i staram się wiedzę pogłębiać
aczkolwiek za jedyną motywację służy mi chęć własnego rozwoju. Do tego
dochodzi problem za krótkiego dnia. Ale bez przesady trzeba w życiu mieć
czas na naukę i na zabawę. Trzeba tylko odpowiednio ten czas rozłożyć.
Zakłądanie iź teraz haruję a odpocznę za parę lat sporadycznie wychodzi na
zdrowie. Zawsze na końcu żałuje się najbardziej tego czego się nie zrobiło.

Pozdrawiam
PawełW.