Użytkownik "wkd" <w...@o...pl> napisał w wiadomości
news:dp4f5h$f92$1@atlantis.news.tpi.pl...
> Czy na rekrutacji do korporacji, ktora bardzo (najbardziej...) ceni sobie
> w procesie rekrutacyjnym umiejetnosci "miekkie", w tym inwencje, chec
> wyroznienia sie wsrod innych, zdolnosci przywodcze itp. warto wspominac o
> tym, ze od wielu lat jestem lektorem, tzn co tydzien w kosciele przed
> wszystkimi ludzmi czytam Pismo Sw? Z jednej strony wiem, ze moze to
> swiadczyc o tym, ze nie mam tremy, dobrze radze sobie w sytuacjach kiedy
> wiele osob na mnie patrzy, z drugiej strony nie chce byc posadzony o
> religijny fanatyzm w stylu RM albo LPR, bo od takiego jestem bardzo
> daleki...
>

Nie. Ale nie ze wzgledow religijnych - po prostu to, wybacz, za mala rzecz.
Trema w sytuacji, gdy czytasz gotowy tekst, na ktorym wszyscy sie skupia, a
sytuacja sprawia, ze nie beda Ciebie oceniac jako mowcy jest bliska zeru,
chyba ze ktos ma powazny problem z niesmialoscia. Wspominanie o zbyt malych
rzeczach w takich sytuacjach oznacza, ze nie ma sie lepszych.

OK do wspominania niezaleznie od kontekstu religijnego sa takie rzeczy jak:
- organizacja wiekszego wyjazdu
- techniczny czy graficzny wklad w opracowanie jakiejs publikacji
- zrobienie udanej zbiorki pienieznej na jakis cel, zarzadzanie akcja
charytatywna
- praca spoleczna w domach dziecka, hospicjach, z bezdomnymi - do tego
trzeba miec duza odpornosc na stres

Natomiast unikac nalezy wspominania rzeczy, ktore oznaczaja jedynie to, ze
ma sie jakas pozycje w swojej wspolnocie religijnej osiagnieta dzieki
zaangazowaniu w zycie religijne: lider grupy Odnowy, opiekunka bielanek,
przewodniczacy gminy, asystent pastora itp.

Powodem tego, ze nie nalezy wspominac, nie jest to, ze w dzisiejszych
czasach w ogole przyznawanie sie do zaangazowania religijnego nie jest
trendy. Jest powod bardziej logiczny: otoz pelnienie tego typu funkcji
zazwyczaj nie ma wiele wspolnego z cechami potrzebnymi w analogicznych
przypadkach w biznesie. Oczywiscie nie wyklucza ich posiadania, ale nie ma z
tym nic wspolnego - dlatego, ze:
- stanowiska takie w srodowisku religijnym zdobywa sie nie na podstawie
konkursu kompetencji pozareligijnych, ale na podstawie religijnego
zaangazowania
- wspolnota religijna czesto jest srodowiskiem "kloszowym", tzn. panuje w
niej duza wyrozumialosc dla bledow i niedoskonalosci innych niz te z obrebu
religii, krytyka - poza rzeczami dotyczacymi wiernosci religii - jest zwykle
lagodzona lub nie wystepuje, nie ma konkurencji.

Oczywiscie powyzsze zjawiska nie sa negatywne, we wspolnocie religijnej
wlasnie tak (choc bez przesady) powinno byc. Tyle ze nie ma to nic wspolnego
z warunkami panujacymi w swiecie biznesu. Umiejetnosc odczytania fragmentu z
Pisma przed gronem znajomych, pozytywnie nastawionych ludzi, ktorzy nie beda
Cie surowo oceniac nie ma nic wspolnego z wykonaniem porywajacej prezentacji
przed sala nie przekonanych osob, ktore musisz przekonac, ktore moga zadac
nieoczekiwane pytania, ktore beda Cie porownywac z innymi mowcami. Jesli bys
sie chwalil byciem lektorem, oznaczaloby to, ze tej zasadniczej roznicy nie
widzisz, a to jest juz nieumiejetnosc oceny siebie i okolicznosci - cos, co
moze znacznie bardziej zaszkodzic niz podejrzenie o religijny fanatyzm.

I.

--

www.immona.ownlog.com