Wiem ze praca jest wazna bo pieniazki sa potrzebne kazdemu. Pytanie tylko
jaki koszt musimy ponoscic za prace. Jaki próg wytrzymamy i zniesiemy.
Musimy sie zastanowic ile nasze zycie czy zdrowie jest warte? Kosztem
zdrowia (psychicznego oraz fizycznego) dostajesz marne grosze. Im dalej
bedzie pewnie gorzej. To jak z paleniem papierosów, palimy, palimy i co? Rak
pluc albo i cos innego. Jak przestaniemy palic to i zdrowie zyskamy, idac
dalej rzucamy prace która nas truje to i ratujemy swoje zdrowie.
Ja bym obral taka strategie:
Po pierwsze postawa stanowcza (pracodawca musi widziec ze nie zartujemy!).
Obejmujac taka strategie bierzemy pod uwage ze stracimy prace ale ja bym sie
tym nie przejmowal za bardzo (skoro mnie nie szanuja to ja nie szanuje ich),
wszystko tez zalezy czy czujemy ze jestesmy niezastapieni w pracy czy moze
prace która wykonujemy moze robic co druga osoba. Zawiadamiamy pracodawce ze
podajemy go do sadu pracy który teraz w dobie wyzysku bardzo lubi takie
tematy. Przedstawiamy pracodawcy wszystkie zarzuty jakie kierujemy do sadu
jezeli nie zmieni swojego postepowania. Obserwujemy rozwój sytuacji. Dla
mnie teraz najwazniejszym celem bylo by dorwanie sie do du.. pracodawcy.
Czy zwolni czy nie to i tak zalatwil bym go na MAX. Najpierw jednak zanim to
wszystko nastapi zglos sie do Sadu Pracy (bez wiedzy pracodawcy) jako
"anonim" przedstaw dokladnie swoja sytuacje i zapytaj jakie masz szanse
oberwania ze skóry pracodawce. Sama zadecyduj czy warto cokolwiek robic czy
dac sobie spokój. Gdy wiemy ze mozemy dzialac i mamy Asy w rekawie mówimy
wszystko pracodawcy (szantaz - jak sie nie zmieni to Sad Pracy). W
wiekszosci przypadków to tylko cwaniacy którzy mysla ze wszystko moga bo to
oni daja prace (standardowy tekst pracodawcy jaki znam to "jak Ci cos nie
pasuje to sie zwolnij, mam na Twoje miejsce jeszcze 10 innych!!!). Jednym
slowem zaczal bym dzialac ale wazne nie sam tylko z pomoca wlasnie Sadu
Pracy.
Oczywiscie nie znam Twojej sytuacji (maz, dzieci, dom). Ale z taka praca to
pózniej nie bedzie Cie nawet stac na leki czy na lekarzy. "Stoisz pod
gilotyna która zaraz utnie Ci glowe" a gdy to sie stanie to juz bedzie za
pózno. Jezeli jestes dobra w tym co robisz to prace znajdziesz na pewno,
jest trudno ale nie ma rzeczy niemozliwych sa tylko ludzie którzy sobie za
slaba radza.
Zdrowie jest najwazniejsze a nie tam jakas szmatlawa praca u gburowatych
wyzyskiwaczy. Dobrze sie zastanów, porozmawiaj z rodzina zasiegnij tez rad
przyjaciól, znajomych ale decyzje podejmij sama sluchajac wlasnych mysli.
Odpisz prosze na maila co myslisz o tym co napisalem i co postanowilas
zobic.
Dzieki.




Uzytkownik "Dorita" <d...@t...pl> napisal w wiadomosci
news:avbpsi$1l9$1@news.tpi.pl...
> Mam podpisana umowe na 3/4 etatu. Czesto pracuje nadgodziny, za ktore
> firma nie chce mi zaplacic. Poniewaz moja zmienniczka chce isc na urlop
> z powodu zblizajacej sie sesji (ktora ja zreszta tez mam) mam pracowac
> dzien po dniu po 12 godzin!! Czy to jest zgodne z prawem?? Czy musze sie
> na to godzic???? Ja nie wiem czy wydole tyle godzin w pracy, tym
> bardziej ze moja sesja moze byc zagrozona przez brak czasu na nauke.
> dodam jeszcze, ze w mojej pracy jest niezdrowa atmosfera, brak
> poszanowania pracownika i wyzysk za marne grosze, z czym ja sobie nie za
> bardzo radze, o czym swiadczy moja nerwica zoladka. A swiadomosc
> siedzenia po 12 godzin mnie juz zupelnie doluje. Co o tym myslicie?
>
> pozdrawiam
>