>
> 3.) Podejrzewam, że w zarysowanej sytuacji zapewne nie miałbym zbyt
> wielkich szans na jakiś potężny kredyt? Bo przydałyby się jakieś bardziej
> własne ściany.
>
I tu bardzo źle kombinujesz. Przede wszystkim z tym kredytem. Nie chcesz
stać się niewolnikiem pracy a chcesz być niewolnikiem banku :)))))
Bradzo zła koncepcja.
Przy Twoim modelu mozna jednak dojść do całkiem niezłych pieniędzy w ciągu
kilku lat jeżeli przyjmiesz pewien zdyscyplinowany sposób postępowania,
sprowadzający się do trzech punktów
1. Zaczniesz zyć ze środków dostarczanych przez Natalię (posiadanych,
wypracowanych etc)
2. To co zarobisz sam będziesz inwestować (giełda, instrumenty finansowe,
nieruchomości), w miarę możliwości efektywnie (czyli bez pośredników,
funduszy powierniczych itp)
3. Nie wpieprzysz się przez okres "rozruchowy" w żaden kredyt, co może się
okazac najtrudniejsze bo kredyt może się okazać np jedyną droga do
materializacji potrzeb Natalii, która nie będzie chciała w okresie wzrostu
środków w mechanizmach inwestycyjnych żyć bez własnego samochodu, pralki,
lodówki, komórki, kablówki i innych mało istotnych pierdół.

Napisałem to najzupełniej poważnie.
Jeżeli tego co napisałem nie rozumiesz, po prostu odpuśc sobie, weź kredyt,
kup mieszkanie, samochód, przejadaj kasę i martw się czy w nastpnym miesiącu
starczy ni na zapłatę raty i wyjście do kina.
--
Jackare