> Jak zwalczyć następujący proceder. Otóż: koleżanka pracuje naukowo na
> uczelni, ma spore osiągnięcia i publikacje, robi doktorat. Ale od 2-3
> lat nie dostała jednak podwyżki ani awansu mimo uznania jakim się
> cieszy. Odmawiano jej z powodu braku finansów. W wyjazdach na
> krótkoterminowe stypendia zagraniczne i szkolenia również jest często
> pomijana na rzecz jej kolegi.
> A oto ten kolega: kompletny osioł, który nie potrafi wyciągac wniosków i
> prowadzić badań, a co dopiero nawet napisać referat. Jest tylko sprawny
> przy aparaturze. Dostał w ciągu tych 3 lat awans kilkakrotnie i to
> zarówno finansowy jak i stanowiskowy; z technicznego przeszedł na etat
> naukowy. Również on częściej wyjeżdża na stypendia i szkolenia.
> Na zjazdach naukowych on nie bierze udziału w żadnej dyskusji, nie
> prezentuje żadnych referatów, zaś rzeczona koleżanka ma się często czym
> pochwalić. Dostała dość dużą część grantu na swe badania, co się jednak
> nijak nie przekłada na środki 'osobiste'..
> Kolega szukuje się ponoć do doktoratu, napisanego jednak w końcu pewnie
> przez prowadzącego.
> Widoczne jest chyba włazidupstwo' tego koleżki względem szefa instytutu,
> który rodziela przywileje.
> Jak można wygrać w takiej sytuacji, jak przywrócić wszystko na właściwe
> tory? I czy nie ma sposobu by nie narazić się szefowi?
>


Glupoty - glupoty glupoty (Sory)
Po pierwsze: skad wie, ze gosc nie bierze w niczym udzialu, jesli sama nie
jezdzi na te konferencje ?
Po drugie: skad wie kto pisze doktorat, jak nie lazi za kolega krok w krok ?
Po trzecie: Moze kolezance sie tylko wydaje ze jest taka boska, a kolega
taki gownowarty ?

Teraz sie tlumacze: Znam wielu ci nazekaja ze ktos tam komus wlazi w dupe i
ma lepiej a oni wlasnie dlatego maja zle. To swiadczy o tym ze jest sie
cienkim bolkiem i tyle. Jak ktos naprawde cierpi bo ma szefa-idiote to albo
niech cierpi w milczeniu, albo niech zmieni robote - INNEJ RADY NIE MA !!!
Narzekanie / marudzenie / kwekanie / robienie kolo dupy innym (tym, co maja
lepiej) to domena luzerow, a luzerzy tak juz maja ze NIC nie maja - naga
prawda.

Wiec: nie narzekac tylko robic swoje, a jak sie nie podoba to zawsze mozna
zaczac hodowac buraki. - Kolezanka po studiach, wiec skonczyla juz chyba 18
lat i wie ze zycie to nie sen a twarda dupa to najwiekszy skarb jaki mozna
miec w dzisiejszych czasach.

TO JEST MOI MILI nasza kochana absurlandia przez niektorych nazywana
Polska.

Pa
Tomek