> Kluczem do sukcesu jest przełamanie emocjonalnej bariery mówienia -
> nawet, jeżeli nie robi sie tego poprawnie.
>
> Pzdr: Catbert

Dokladnie.Pod tym zdaniem podpisuje sie szczegolnie.
Przeczytalem caly ten watek i kazdy z postujacych ma racje. Kazde
wspomaganie np audycjami w TV czy radio ma jak najbardziej sens, dla naszego
mozgu nie ma czegos takiego jak "bierna nauka", czesto nie zdajemy sobie
sprawy jak wiele informacji trafia podswiadomie....
Przelamanie bariery wspomniane przez Catbert'a jest jednak najistotniejsze.
Sam sie lapie w pracy na tym, ze zupelnie innym angielskim posluguje sie w
stosunku do osob, ktore juz znam ( czytaj: oswoilem sie z nimi ) niz w
stosunku do "nowych". Poza wiec samodzielna nauka ( we wszystkich formach
opisanych tutaj) konieczna jest zywa konwersacja, metoda Callana ze wzgledu
na jej bezposredniosc i zmiane lektorow ( patrz wyzej -"nowi") daje
oczekiwany rezultat, pozbywamy sie strachu, obawy przed ocena "jakosci"
naszego jezyka, mamy mowic i juz! Pomijam oczywiste zalety wspomnianego
puszczenia w samopas za granice....
pzdr,
darek