On 5 Cze, 13:53, "Sebek" <y...@o...pl> wrote:
> Nie chodzi tu bezpośrednio o kwestie mieszkania, lecz poziomu na jakim się
> żyje.
> Wkurza mnie zapieprzanie całymi dniami i że nic z tego tak naprawde sie nie
> ma

Nie dziwie sie - 3k to nie jest kosmos. Wiec:
- zastanow sie realnie jakie masz szanse na realna podwyzke w obecnej
firmie.
- jesli takowych brak, zastanow sie, czy w Twoim miescie sa firmy,
ktore zaplaca realne interesujace Cie pieniadze.
- jesli nie ma, musisz rozwazac przeprowadzke "za praca".

Imho bez sensu rozwazanie jest natychmiastowej zmiany z "mieszkania
przy rodzinie" na obcy kraj. Nie wiesz, na czym polega mieszkanie na
swoim, a chcesz to robic w zupelnie obcym swiecie, w dodatku jako
jedyna osoba zarabiajaca.

Zdecydowanie lepszym rozwiazaniem jest przeciecie pepowiny i
przeprowadzka do nieodleglego duzego miasta z dobrym rynkiem it (wwa,
poznan, wroclaw, krakow...) - najlepiej na poczatek sam, rodzine
mozesz sciagnac miesiac-dwa pozniej. Pomieszkaj troche "na swoim" i
nabierz doswiadczenia. Co mniej wiecej rok zmieniaj prace na inna - za
kazdym razem z podwyzka nie nizsza niz 20-30%. Za nowa praca zacznij
sie rozgladac od razu po zmianie - na spokojnie chodz na rozmowy
kwalifikacyjne, podajac jako kwote zgodnie z w/w. kalkulacja. Za pare
lat zdziwisz sie, ze zarabiasz konkretne pieniadze, pozwalajace
sensownie zyc.

Z drugiej strony - jesli Cie to nie zadowoli, to wtedy szukaj pracy
zagranica. Wystarczy, ze zarejestrujesz swoje cv na np monsterze i
bedziesz miec przynajmniej jednego telefon/emaila co dzien. Np
ostatnio jakis operator komorkowy szukal programistow C++ do pracy
bodajze w Limerick (Irlandia).

Jesli zas wylozysz sie, na ktoryms z w/w etapow - to upadek bedzie
mniej bolesny niz przy "duzym susie" np. do Anglii.

--

Pozdrawiam,

glos