Użytkownik "Jotte" <t...@W...pl> napisał w wiadomości
news:crc71q$b1d$2@news.dialog.net.pl...
> W wiadomości news:crbqbf$bub$1@atlantis.news.tpi.pl Paweł Sz.
> <p...@i...pl> pisze:
>
> > TEORETYCZNIE masz rację. Ale w praktyce nie wszystko jest czarne lub
> > białe. Jesteś przekonany, że mówiłbyś to samo np. mieszkając w małym
> > miasteczku z potężnym bezrobociem i gdybyś pracował u jednego z
> > nielicznych pracodawców w okolicy ?
> Mówiłbym przypuszczalnie to samo. I dodatkowo, w wypadku jeśli sam bym
> zaczął podobnie postępować (któż zna się do końca?) miałbym przykrą
> świadomość, że mówię także o sobie.
> Mam tylko nadzieję, że raczej bym w deszczu i na mrozie skrapetkami i
> majtkami na pobliskim targowisku handlował, niż całował cudzy zad.
W takim miasteczku, o którym pisałem dużo byś sobie nie handlował, bo jak
jest bezrobocie to ludzie pieniędzy nie mają... :-(
Ale ja Ciebie rozumiem, bo mam mniej więcej takie same poglądy na poruszane
kwestie (i przez to moi pracodawcy specjalnie mnie nie lubili ;-)) staram
się tylko zrozumieć innych ludzi.

> > Jak widmo bezrobocia i głodu zagląda
> > w oczy ludzkie postawy mogą się zmieniać. Tym bardziej, gdy dodatkowo
> > masz jeszcze rodzinę i dzieci na utrzymaniu...
> Jak pisałem - rodzina i dzieci nie biorą się znikąd. Pół biedy samo
> małżeństwo - czasem nawet łatwiej dorobić się we dwoje. Ale dzieci powinny
> się pojawić wtedy, gdy zbudowało się podstawy bytu ekonomicznego rodziny.
> Muszą to być podstawy trwałe w jakiejś dającej sie przewidzieć
perspektywie
> czasowej oraz muszą dawać możliwość stworzenia rezerw finansowych na
gorsze
> czasy, a nie życie od 1-go do 1-go. To się nazywa odpowiedzialność,
> roztropność, dojrzałość życiowa.
> Oczywiście zdarzają się decyzje błędne, przypadki losowe (np. nagłą
choroba,
> wypadek itp.), ale to winny być wyjątki, a nie reguła.
> Jezu - nie do wiary - ale truję! ;))
Nie, wcale nie trujesz. Generalnie masz rację, ale w kilku szczegółach to
chyba już nie ;-)) Chodzi mi o to, że czegoś takiego jak stabilność w
gospodarce wolnorynkowej to nie ma. Tutaj nie da się planować na całe życie,
a max. kilkanaście czy nawet kilka. Z drugiej też strony wielu ludziom
czasem świat się wali z dnia na dzień. Co do decydowania się na dziecko
dopiero po osiągnięciu pewnej sytuacji materialnej to też nie jest takie
proste... niektórzy musieliby czekać z tym do emerytury... Dla przykładu:
czy według Ciebie jakieś teoretyczne małżeństwo nauczycieli zarabiających po
1300 PLN netto, bez własnego mieszkania, może decydować się dziecko czy też
nie ? Powiedzmy, mają po 30 lat, teraz ich praca przez najbliższe 5 lat
wygląda stabilnie, ale potem ? Cholera wie, już teraz idzie niż
demograficzny, mogą stracić pracę, mają czekać ? Jak długo ? Za 10 lat
pierwsza ciąża będzie się wiązać z ryzykiem... To taki niby głupi przykład,
ale w takiej sytuacji jest chyba większość polskiego społeczeństwa.

--
Pozdrawiam,
Paweł