[ciach - obelgi]

Każdy mierzy własną miarką.
Jeżeli obrażasz kilkadziesiąt / kilkaset tysięcy osób (zależnie jak liczyć),
których w ogóle nie znasz, i większości z nich prawdopodobnie nigdy nie
poznasz - to znaczy, że oceniasz według siebie.
Moja firma nie jest może potentatem rynkowym, właściwie ciągle borykam się z
bardzo różnymi problemami, nie będzie mnie stać w najbliższych miesiącach na
zatrudnienie więcej niż dwóch osób, ale każdego potencjalnego pracownika, i
nie tylko pracownika, traktuję jak uczciwego. Zdanie zmieniam dopiero gdy on
sam da mi ku temu wyraźne powody. Oczywiście zabezpieczam się zawsze od
strony formalnej, aczkolwiek wynika to raczej z wymogu prawnego i z faktu,
że jestem raczej formalistą.

Ludzie są bardzo różni, zdarzają się oczywiście niereformowalni, ale
zasadniczo prawdą jest zazwyczaj (nie zawsze) zasada, iż ludzie odnoszą się
do Ciebie w podobny sposób, w jaki ty odnosisz się do nich (lub ignorują).
Pomijam przypadki niereformowalne, o których wspomniałem w poprzednim
zdaniu, a na które ja osobiście oczywiście również natrafiłem (gdyż
spotykanie ludzi, którzy są gotowi podeptać wszystko i wszystkich, jest w
życiu nieuniknione - podobnie jak nieuniknione jest popełnianie błędów -
wedle zasady "błędów nie popełniają tylko ci, którzy nic nie robią"). Wierzę
jednak, mimo chwil zwątpienia, które zdarzają mi się w co bardziej
drastycznych sytucjach, że są to czarne owce, które stanowią małą część
społeczeństwa - tym bardziej, że trafiłem na wielu uczciwych ludzi (po obu
stronach) z zasadami, którzy czyste sumienie stawiali zawsze ponad korzyści
materialne, i wielokrotnie dali tego dowód.

Reasumując - na głupotę staram się uodparniać. Szkoda zdrowia i nerwów.

Pozdrawiam i życzę optymizmu
Adam