W wiadomości news:fj1os3$hg2$1@atlantis.news.tpi.pl zenon <x...@w...pl>
pisze:

> Dzisiaj właśnie rozmawiałem z szefami. Powiedzieli, że kredyt to moja
> sprawa prywatna. Dali do zrozumienia, że nie zamierzają mnie zwalniac i
> snuć dziwnych planów wobec mnie.
Trudno, doprawdy, wymyślić więcej błędów niż te, które już popełniłeś.
Odkryłeś pracodawcom, że będziesz dłuższy czas pod silnym finansowym
przymusem.
W dodatku pracodawcom, o których wiesz to, co wiesz i napisałeś.
Biorą cię na prymitywne, stanowiące popłuczyny po socjotechnice sztuczki, a
ty się dajesz podejść jak dziecko?
Teraz cię zapewnili, że nie maja zamiaru cię zwalniać (a cóz im szkodzi tak
powiedzieć?), ty weźmiesz kredyt i mają cię w garści.
Zanim go weźmiesz zgromadź chociaż jako rezerwę środki na życie i jego
obsługę przez kilka miesięcy.

> W takich okolicznościach, obarczając
> człowieka poczuciem winy szefowie sprytnie wypłukują mysl o podwyżce.
To nie jest wcale sprytne, to jest żenująco prostackie.
Skuteczne o ile padnie na podatny grunt.

> Choć może spróbuje jutro jeszcze zagadnąć na ten temat.
Nic się nie uczysz...

> Co do rozmowy, to odrzucałem zarzuty. Powiedzialem, ze nie zgadzam sie z
> tą opinią, że mam różnorodną pracę i staram sie podchodzić do spraw
> indywidualnie. Podawałem przykłady. Ale oni jakos mnie nie chcieli
> słuchać.
A po co mieliby cię słuchać?
To także jedna ze wspomnianych "metod". To, co mówisz jest ignorowane,
walisz jak do ściany, choćbyś miał nie wiem jakie argumenty. W ten sposób
dajesz się zepchnąć na pozycję obronną, a właściwie proszalną.
Normalnie rada na to jest prosta - robić tak samo, ale w twojej sytuacji
może być na to za późno.

> Mam wrażenie, że są do mnie uprzedzeni.
Nie sądzę. Oni tylko chcą, byś wiedział kto rządzi, a kto ma słuchać.

--
Jotte