Dzisiaj właśnie rozmawiałem z szefami. Powiedzieli, że kredyt to moja
sprawa prywatna. Dali do zrozumienia, że nie zamierzają mnie zwalniac i snuć
dziwnych planów wobec mnie. Ale obrzucili mnie kilkoma zarzutami, że jestem
mało samodzielny, że jeszcze muszę sie sporo nauczyć, żebym miał wiecej
pokory, że musze zacząć myśleć analitycznie, że muszę ogarnąć sprawę
globalnie, ale że chcą żebym sie rozwijał. Zapytali sie o opinię mojego
bezpośrednieg przełożonego, którego niewiele osób lubi. Jest to człowiek,
któremu jak zrobisz coś super to i tak wynajdzie coś. Zawsze coś poprawi,
przyczepi sie do pierdoły. Dlatego często pewne rzeczy nie kończe, tylko ide
do niego, niech zobaczy i dalej działam. Mówie tu konkretnie o robieniu
projektów, bo jestem inzynierem. Czasem mi sie poprostu nie chce myśleć, bo
jak coś wymysle, to i tak ten człowiek poprawi po swojemu i nie to, żebym
coś źle zrobił. Poprostu gość trudny we współpracy. W takich
okolicznościach, obarczając człowieka poczuciem winy szefowie sprytnie
wypłukują mysl o podwyżce. Choć może spróbuje jutro jeszcze zagadnąć na ten
temat.
Co do rozmowy, to odrzucałem zarzuty. Powiedzialem, ze nie zgadzam sie z tą
opinią, że mam różnorodną pracę i staram sie podchodzić do spraw
indywidualnie. Podawałem przykłady. Ale oni jakos mnie nie chcieli słuchać.
Mam wrażenie, że są do mnie uprzedzeni. Na dodatek facet przyczepił sie do
tego, że słucham muzyki w trakcie pracy przez słuchawki. Dużo osób u nas to
robi. Zarzucił mi, że może przez to jest jak jest, a inni sobie z tym jakoś
radzą. Innym jakos to uchodzi na sucho, moga nawet popełniac jakieś błedy,
ale ja już nie. Ot i tyle.






Co do samego pytania: Twoi szefowie faktycznie mają teraz na Ciebie haka.
Moja
księgowa miałą podobny problem w naszym poprzednim zakłądzie pracy - wzięła
kredyt na dom. Szefowie zjeżdzali jej z wypłatą do granic możliwości -
wiedzieli,
że musi pracować, bo musi spłacać kredyt. Odbiło się to na jej zdrowiu - w
końcu
odeszła, poradziła sobie sama i jest szczęśliwym człowiekiem.

Ja też odszedłem. Moja żona też. Wielu dobrych fachowców zmieniło pracę.
Najlepsi
pracownicy - admini, graficy, handlowcy... Została garstka nowych, którzy
zmieniają
się jak rękawiczki. A kiedyśto była taka fajna firma...

W takiej sytuacji w jakiej się znalazłeś - masz jedno wyjście: szukaj po
cichu pracy,
a szefom zaproponuj: w związku ze zmianą sytuacji życiowej, chcesz podwyżkę.
Jeśli jesteś dość ważny dla działania firmy, możesz delikatnie wspomieć o
tym, że
trafiają ci się coraz ciekawsze propozycje pracy. Pamiętaj, że będą pytać o
konkrety,
musisz być gotowy na odpowiedzi w stylu: "nie mogę powiedzie, gdzie, ale
warunki
finansowe są bardzo interesujące", możesz podać kwotę - wiarygodną, ale z
górnej
półki. Pamiętaj też, że od tej rozmowy, szefowie będą szukali kogośna twoje
miejsce,
bo kto zaczyna myśleć o odejściu, to zwykle w przeciągu roku odchodzi.

Serdeczne pozdrowienia
--
Marcin