On 5 Mar, 14:25, "Jackare" wrote:
> > Przepraszam, ale coś Ci się chyba pomyliło :)
> > Nigdy nie było czegoś takiego, jak płatny urlop wychowawczy (w latach 70
> [...]

No dobra;) Miałam się nie włączać w ten wątek, bo co było, to nie ma:]
Ale może będzie? - bo widzę takie zaangażowanie;p
Urlopy wychowawcze przysługiwały w wymiarze max 3 lat na jedno
dziecko, do jego trzeciego roku życia włącznie. Czyli do czasu, aż
dziecko osiągało 3 lata 11 m-cy i 29 dni. Można było wziąć taki urlop
na każde dziecko, ale łącznie nie więcej niż 5 lat. I to było sztywne,
czyli jak 1 dziecko 3 lata, drugie 2 lata, to 3 już było bez urlopu
wychowawczego. W zależności od dochodów, które przynosił mąż, był ten
urlop płatny lub nie. Zasiłek był mizerny, ale zawsze coś. Dla matek
samotnie wychowujących dzieci, był on dość znaczny, bo w wysokości
najniższego krajowego wynagrodzenia lub 50% jej wynagrodzenia (przed
pójściem na urlop).
Niestety, idea wspomagania w ten sposób rodzin niepełnych, była
świadomie nadużywana przez rodziców (późne śluby, fikcyjne rozwody).
Mogły mi się pokręcić szczegóły, ale mniej więcej, tak to wyglądało.
Jaka była korzyść podstawowa z takiego urlopu?
1. Przy ówczesnym ubezpieczeniu i wymaganym stażu pracy do emerytury,
ten okres urlopu wychowawczego, wliczał się do takiego stażu, tak,
jakby pracownik (urlop wychowawczy przysługiwał zarówno matce, jak i
ojcu, ale łącznie te 5 lat nie mogło być przekroczone) faktycznie
pracował.
2. Nie było aż takiego zapotrzebowania na żłobki i przedszkola.

--
Pozdrawiam :)
JM
http://www.bykom-stop.avx.pl/index.html ; http://ortografia.pl/
Bezpieczny wolontariat (Nobel?): http://www.fah.pooh.priv.pl/