Any User wrote:

>> Znalam kilku ludzi po upadkach z takiej fikcji i sa to dosc tragiczne
>> historie.
>
>
> A to byś mogła rozwinąć...
>

Mialam swego czasu troche kontaktu z bezdomnymi i dosc zaskakujacy byl
wsrod nich odsetek bylych wlascicieli firm/kierownikow - nie byla to
jakas niesamowita ilosc, ale tego typu ludzi zupelnie w tym srodowisku
nie oczekiwalam. Typowa historia wygladala tak: szybkie dorobienie sie
(choc nie jakiegos niesamowitego majatku) w partyzanckich czasach
poczatku kapitalizmu, czesto poczynajac od handlu na bazarze, osobistego
jezdzenia za granice po towar, potem jakas hurtownia itp., poczucie sie
wielkim, otaczanie sie w swoim malym krolestewku samymi pochlebcami i
lapczywa konsumpcja z braniem duzych kredytow wlacznie, po czym bledy w
zarzadzaniu, utrata kontaktu z rzeczywistoscia/zmieniajacym sie rynkiem,
upadek, likwidacja, licytacje, bycie porzuconym przez reprezentatywna
zone i/lub kochanke, ktorym zalezalo na kasie oraz przez wszystkich
innych z powodu braku wiezi miedzyludzkich nie opartych na pozycji
zawodowo-finansowej, niemoznosc znalezienia innej pracy, rozpicie sie z
powodu nie radzenia sobie z szokiem i rozpacza, ulica.

To oczywiscie skrajne przypadki i zdarzyly sie dlatego, ze na wysokie
stanowiska wymagajace nieco wiekszej inteligencji/ obycia/
zdroworozsadkowej oceny sytuacji trafili ludzie calkowicie tych cech nie
majacy i dosc przypadkowi, ktorzy gdzies u zarania kapitalizmu znalezli
sie w odpowiednim czasie i odpowiednim miejscu, a potem sie juz jakos
potoczylo. Zazwyczaj tez majac poczucie niezwyciezalnosci i potegi i nie
przewidujac mozliwosci kleski nie poczynili prostych krokow
zabezpieczajacych ich na wypadek takiej sytuacji, za to zadluzali sie po
uszy na konsumpcje. W kazdym razie zdecydowanie byly to typy rodem z
takiego polskiego piekielka zarzadzania, jakie Ty opisujesz w swoich
postach.

I.
--
http://nz.pasnik.pl - Nowa Zelandia
http://blog.pasnik.pl