Maciek Sobczyk - bidny bezrobotny wrote:
>
> By móc pójść do lekarza, muszę być ubezpieczony.
>
> By się ubezpieczyć dobrowolnie, muszę podpisać umowę z NFZ, co miesiąc
> wybulać 230 pln (albo więcej, jak mówi sympatyczny głos w słuchawce,
> należący do pani z ZUS) i co miesiąc odnawiać ubezpieczenie.
>
> Więc... jadę do PUP. Jeden formularz, jedno miejsce, w którym wszystko
> załatwię, zero opłat. O resztę zatroszczy się bidne państwo.
>
> A więc, w kwiecie wieku i mocy przerobowo-kopulacyjnych, zostałem - ja
> pierdolę - bezrobotnym. Jak miło. Ciekawe, co powiedzą w PUP, gdy ich
> poinformuję, że rezygnuję z zasiłku, gdyż jako bezrobotny o miesięcznym
> uposażeniu rzędu kilkudziesięciu średnich krajowych, sram na zasiłek?

Jeden z przewodniczacych lokalnych zwiazkow pracodawcow tez byl
bezrobotnym. Zmienial stanowisko z jednego prezesowskiego w duzej firmie
na inne i byla miedzy nimi przerwa wynikajaca z tego, ze na takim
poziomie rzeczy zwiazane ze zmiana pracy dzieja sie dosc powoli.
Oczywiscie srodki na utrzymanie mial, ale sie zarejestrowal. Potem
zartowal, ze dalo mu to na zawsze argument w rozmowach ze zwiazkowcami,
ktorzy nigdy nie byli bezrobotni, a on byl :). Ogolnie, podchodzil do
tego wspomnienia z duzym humorem.

A tak naprawde to nie rozumiem Twojego problemu. Opieke zdrowotna mozesz
miec za darmo w zamian za troche wysilku lub bez wysilku, platnie (a
stac Cie). Jesli nie chcesz placic z powodu, hm, nielubienia panstwa, to
w pelni to rozumiem. Ale o co chodzi wobec tego?

Twoj post wyglada troche tak, przepraszam za amatorska psychoanalize,
jakby ego Macieja S. ciezko znosilo mysl o statusie bezrobotnego, ktory
kojarzy sie z nieudacznictwem, trudna sytuacja materialna i generalnie
przeciwienstwem sukcesu. I masz ochote zademonstrowac swiatu, ze w
odniesieniu do Ciebie to nieprawda. Paniom z urzedu, towarzyszom z
kolejki w UP i nawet nam na ppd masz ochote obwiescic, ze Twoje bycie
bezrobotnym nie wynika z porazki i nie wiaze sie z rzeczami stereotypowo
przypisywanymi temu stanowi?

Wyluzuj i potraktuj to jak dobra zabawe. Zagadnij ludzi z kolejki,
bloguj szczegoly dzialania urzedow na ppd i zamiast glosic ludziom,
ktorych przy tej okazji spotkasz, swoja historie, posluchaj tego, co oni
opowiadaja. Ja tez mam na koncie niecaly miesiac bycia zarejestrowana
bezrobotna i rozmowy w jednej kolejce, ktora odstalam, dostarczyly mi
historyjek bezcennych dla zrozumienia pewnych aspektow zjawiska bezrobocia.

I.
--
http://nz.pasnik.pl
mieszkam w Nowej Zelandii :)