Użytkownik "Maciek Sobczyk" <m_sobczyk@.spam-parampampam.op.pl> napisał w
wiadomości news:dcvkia$4i0$1@inews.gazeta.pl...
>
> Użytkownik "Immona" <c...@W...zpds.com.pl> napisał w
> wiadomości
> news:dctj1j$2ql$1@atlantis.news.tpi.pl...

>> Jakis publicysta napisal, ze podzial zwiazany z tym postrzeganiem jest
>> jednym z najbardziej realnych i prawdziwych podzialow swiatopogladowych w
>> naszym kraju - o wiekszych skutkach niz podzial pogladow odnosnie takich
>> ideologicznych spraw jak lustracja, wartosci chrzescijanskie w zyciu
>> publicznym czy inne maglowane bez konca tematy. I bardzo mozliwe, ze mial
>> racje.
>
>
> To bardzo ciekawe. Możesz rozwinąć wątek? Nigdy nie zastanawiałem się nad
> globalnością tego podziału. Nigdy właściwie on dla mnie nie istniał. Może
> dlatego, że nie znoszę tego ogólnopolskiego sapania, że wszystko do De, co

Wg tamtego publicysty - a szkoda, ze nie pamietam juz namiarow na to -
Polacy dziela sie na entuzjastow wolnego rynku wierzacych, ze praca, byciem
lepszym, przebiciem i entuzjazmem wszystko mozna zrobic, lacznie z wyrwaniem
sie z zapyzialego PGRu - i na sfrustrowanych, ktorzy nie zgadzaja sie na
prawa nowej rzeczywistosci i nie umieja sie do nich dopasowac. Co jest
ciekawe odnosnie Polski w porownaniu do innych panstw, gdzie taki podzial
tez istnieje, u nas duze grupy ludzi po obu stronach wyznaja poglady
skrajne. Np. entuzjasci w ogole nie rozumieja uwarunkowan sfrustrowanych
(klimat, w jakim sie ktos wychowywal i zyciowe doswiadczenia bardzo
determinuja myslenie i niesprawiedliwe jest przypisywanie pewnych postaw o
prostu glupocie; bez motywacji z zewnatrz trudno sie z nich wydostac), a
sfrustrowani sa zrezygnowani i odmawiaja wysilku probowania zachowywac sie w
inny sposob i "niemoznosc" glosza tak samo fanatycznie jak drudzy "moznosc".
Po obu stronach u sporej grupy wystepuje zjawisko silnej i niezlomnej wiary
w slusznosc, wyzszosc itd. wlasnego pogladu i wlasnej postawy. Te grupy maja
wlasne, obce dla siebie nawzajem swiaty. Artykul byl zapewne troche
przerysowany ze wzgledu na prasowe efekciarstwo, ale cos w tym jest.

> I teraz morał: gdyby tak zebrać wszystkie kompetencje: obu krawężników,
> pań
> z baru, szefa baru, dwóch ochroniarzy (w tym jednego prawie z zawałem
> serca), to może uzbierałoby się jakieś ćwieć Doradcy Klienta (którego
> stanowisko min. pojawia się w pierwszym poście tej dyskusji). Taki jest
> rynek pracy, jacy są na nim pracownicy. Jacy są - każdy widzi. Albo
> inaczej:

Ja akurat w Polsce za kazdym razem powracajac z zagranicy przezywam szok
malej uprzejmosci obslugi w wiekszosci miejsc. Jak mi obcokrajowcy tez kilka
razy powiedzieli, ze polscy sprzedawcy sa nieuprzejmi, to nabralam
przekonania, ze to nie jakies moje fochy. To bardziej razi niz
niekompetencje. Kazdy, kto pracowal, wie, ze popelnia sie bledy, ze czasem
sie czegos nie wie - i choc sytuacja, gdy policjant nie zna przepisow, nie
powinna wystapic, to jednak wobec niewiedzy i nieumiejetnosci jestem
wyrozumiala, ale wobec braku uprzejmosci nie, bo to nie wymaga zadnych
niesamowitych kompetencji, tylko chcenia i szacunku.

Taki przyklad z innego swiata: knajpa, na dole impreza, na balkoniku na
gorze stanowiska komputerowe, ja na wyjezdzie sluzbowym siedze sobie na tej
gorze i koresponduje z krajem, kelner dociera na gore (gdzie siedze sama) w
odpowiednich odstepach czasu, zamawiam sobie cos do picia, dostaje, wypijam,
zjawia sie kelner itd., ale w koncu zamawiam cos, ale sie nie moge doczekac.
Na dole sie pojawilo duzo gosci i on ich obskakuje. Spoko, siedze
dwadziescia minut bez picia, koncze swoje sprawy, schodze na dol placic i
mowie z wyrzutem, ale bez ochrzanu, ze zapomnial o mnie. Kelner sie gnie w
uklonach przepraszajacych, nie daje mi zaplacic za zadne napoje, tylko za
net redukujac mi w ten sposob rachunek o 80%. Szefa ani nikogo innego z
obslugi nie ma w polu widzenia. Czuje sie wiecej niz usatysfakcjonowana i
powracam w tym samym tygodniu z zamiarem dania tym razem na ostateczne
pogodzenie sie duzego napiwku chlopakowi, ktory moze musial pokryc te moje
napoje z wlasnej kasy. Zjawiam sie, ale on na moj widok wola z zaplecza
kogos innego do obslugiwania mnie, jakby sam po tym bledzie nie czul sie
godzien. Roznych podobnych sytuacji obrazujacych perfekcyjne zachowanie sie
obslugi moglabym wiele przytoczyc, ale tylko niewiele z nich byloby z
Polski. Sytuacja sie na szczescie powoli poprawia, ale nie dosc szybko.

I.